Ο Γιώργος Χριστόπουλος δεν κρυβόταν ποτέ και αρκετές φορές οι τοποθετήσεις του εξέφραζαν το μεγαλύτερο μέρος της τοπικής κοινωνίας. Αυτή τη φορά με τη συνέντευξη του στο Αργύρη Κωστάκη φαίνεται πως όχι μόνο δεν κρύβει τα λόγια του, αλλά παίρνει και τη ευθύνη που του αναλογεί για το ότι συμβαίνει εδώ και μερικούς μήνες στο Δήμο Ραφήνας Πικερμίου.
Ο άνθρωπος. Ο πατέρας. Ο γιατρός. Ο πρώην δήμαρχος Ραφήνας Πικερμίου. Ο Γιώργος Χριστόπουλος λύνει τη σιωπή του μετά από πεντέμισι χρόνια. Μου είχε παραχωρήσει την τελευταία του συνέντευξη στις 11 Φεβρουαρίου 2019 για την εφημερίδα ”Πρωτοσέλιδο” και σήμερα μιλάμε για την iselida.gr. Μια συνέντευξη εκ βαθέων, η οποία θα συζητηθεί και θα προκαλέσει έντονες αντιδράσεις. Ο κ. Χριστόπουλος απαντούσε επί δύο ώρες σε όλες τις ερωτήσεις μου χωρίς δεύτερη σκέψη…
Συνέντευξη στον ΑΡΓΥΡΗ ΚΩΣΤΑΚΗ
Εμείς εδώ και χρόνια μιλάμε πάντα ανοικτά κ. Χριστόπουλε. Το ίδιο θα κάνουμε και σήμερα. Μην περιμένετε εύκολες ερωτήσεις. Αν θέλετε κλείνω το μαγνητόφωνο τώρα, πίνουμε τον καφέ μας και φεύγουμε…
Μα αυτό εκτιμώ με εσάς. Ότι κάνετε εύστοχες δημοσιογραφικές ερωτήσεις. Θα απαντήσω σε ό,τι με ρωτήσετε. Θα απαντήσω, ψύχραιμα, ώριμα και θα πω αλήθειες που έπρεπε να ειπωθούν πολύ καιρό πριν. Όμως επέλεξα τη φιλοσοφία του ανθρώπου που μου στάθηκε στις δύσκολες στιγμές σαν αδελφός του Κώστα Καραμανλή, να απομακρυνθώ από την πολιτική. Μετά την οδυνηρή απώλεια της συζύγου μου της Σουζάνας – Μαρίας και της ήττας στις δημοτικές εκλογές του 2019, αφιερώθηκα στα παιδιά μου και το ιατρικό μου λειτούργημα. Επιμένατε όμως εδώ και εβδομάδες να μιλήσουμε και αυτή τη φορά δεν μπόρεσα να αρνηθώ.
Εσείς θα μου πείτε αν ήσασταν επιτυχημένος δήμαρχος, εγώ μόνο μπορώ να πω ότι με τη ”φουρνιά” των συναδέλφων σας στην Ελλάδα το 2010 όταν εκλεχθήκατε, ήσασταν άτυχος με θητεία μόλις τρεισίμισι ετών…
Το θυμάστε βλέπω. Και μάλιστα άλλα δύο καθοριστικά γεγονότα που σημάδεψαν τη θητεία μου, ήμουν ο πρώτος που κλήθηκε να διοικήσει τον ενιαίο Καλλικρατικό δήμο και έπεσα στην αρχή της βαθιάς οικονομικής κρίσης. Και το λέω αυτό γιατί ώσπου να ολοκληρωθεί με τεράστιες δυσκολίες η συνένωση των δύο δήμων πέρασε ένας χρόνος. Ήταν ένα γιγάντιο εγχείρημα. Μάλιστα ήμουν από τους φανατικούς υποστηρικτές της συνένωσης με το Πικέρμι, ενώ ο προκατοχός μου ο Ανδρέας Κεχαγιόγλου ήταν αρνητικός. ”Δέσαμε” τη θάλασσα με το βουνό, σε ένα πανέμορφο φυσικό τοπίο. Αν μάλιστα θυμηθώ ότι ο πρώην κοινοτάρχης Πικερμίου Θανάσης Αδαμόπουλος ήταν ανεπαρκής τότε αντιλαμβάνεστε ότι το έργο μας δυσκόλευε ακόμη περισσότερο. Υπήρχε χάος στις υπηρεσίες και μια ”πρόχειρη” αντιμετώπιση όλων των ζητημάτων. Μία από τις καινοτομίες που καθιέρωσα ήταν να κάνω γραφείο δημάρχου μία φορά την εβδομάδα στο Πικέρμι. Κάτι που δεν ξανάγινε μετά από εμένα.
Αυτά που μου λέτε είναι γραφειοκρατικές παθογένειες συνολικά της Ελλάδας εδώ και δεκαετίες. Δημοσιογραφικά με ενδιαφέρει, όπως και την κοινωνία τι συνέβη με την παραταξή σας που διαλύθηκε ουσιαστικά μέσα σε λίγους μήνες. Έφευγαν ο ένας μετά τον άλλον. Δεν είχατε ευθύνη γι αυτό?
Με ”σφυροκοπάτε” τώρα. Αυτό ήταν μεγάλο ”αγκάθι”. Προσπάθησα να κάνω ένα δυνατό, πολυσυλλεκτικό ψηφοδέλτιο και εισέπραξα προδοσία, αδιαφορία και υπονόμευση απ όλους. Πλην της Κατερίνας Παπαδοπούλου, επί χρόνια στενής μου συνεργάτιδας στο ιατρείο και του Σπύρου Κάρλου. Δυο αντιδήμαρχοι που έμειναν πιστοί ως το τέλος και ”έβαλαν πλάτη” στα δύσκολα. Όλοι οι άλλοι ”με πούλησαν”. Θεωρούσαν επειδή ήταν μορφωμένοι πως τα ξέρουν όλα. Η τοπική αυτοδιοίκηση όμως χρειάζεται ταπεινούς εργάτες, μαχητές της καθημερινότητας. Ούτε εγώ ήμουν ο μεγάλος ηγέτης. Αλλά αγαπούσα και αγαπώ τον τόπο, εργαζόμουν σκληρά κάθε μέρα για τον δήμο και είχα δίψα για μάθηση. Δεν ήμουν αλαζόνας, ούτε ένιωσα πως έχω κάποια εξουσία. Τίμησα την εμπιστοσύνη των πολιτών, καθώς μου έλεγαν κάποιοι ότι ”η ευθύνη μου είναι τεράστια αφού ήμουν αυτός που γκρέμισε τον Ανδρέα Κεχαγιόγλου, τον δήμαρχο που έμοιαζε ανίκητος”. Έπρεπε συνεπώς να είμαι αυστηρός και να συγκρούομαι με όποιον δεν έκανε σωστά τη δουλειά του και υπέσκαπτε τη Διοίκηση στα μάτια των πολιτών.
Είναι αλήθεια πως δεν ακούστηκε οικονομικό σκάνδαλο επί των ημερών σας…
Σωστά. Βάζω το χέρι στο Ευαγγέλιο. Δεν άγγιξα ούτε ένα ευρώ. Δεν σκέφτηκα καν κάτι τέτοιο. Η ηθική μου είναι αδιαπραγμάτευτη. Δεν είναι τυχαίο ότι ολοκλήρωσα τη θητεία μου αφήνοντας πλεόνασμα στα δημοτικά Ταμεία 2.200.000 ευρώ. Γιατί αυτό δεν το είπαν ποτέ ο κ. Πιστικίδης και ο κ. Μπουρνούς, ο οποίος μάλιστα ισχυριζόταν ότι παρέλαβε μηδενικό ταμείο ως αντιδήμαρχος οικονομικών. Και υπολογίστε ότι παρέλαβα ”μαύρες τρύπες” στα οικονομικά και στο δήμο Ραφήνας και στην κοινότητα Πικερμίου.
Να σημειώσω κ. Χριστόπουλε ότι όλα αυτά τα λέτε με δική σας ευθύνη. Εγώ ως δημοσιογράφος απλώς καταγράφω τις απόψεις σας. Αν οποιοσδήποτε που το ονομά του αναφέρεται στις απαντήσεις σας μπορεί, μελλοντικά να παρέμβει στην iselida.gr και να σημειώσει τις θέσεις του.
Προφανώς. Σας έλεγα ότι για τους δημότες προσπάθησα και δεν άφησα χρέη. Και αποκαλύπτω κάτι για πρώτη φορά. Όλο τον μισθό μου κάθε μήνα επί τρεισίμισι χρόνια τον διέθετα σε αναξιοπαθούντες, οικονομικά ευάλωτους και οικογένειες σε ανέχεια. Έχω ήσυχη την ψυχή και τη συνειδησή μου.
Με ποια λογική λοιπόν, σε έναν τέτοιον δήμαρχο όπως μου τον περιγράφετε, ”πριονίζουν την καρέκλα του” οι στενοί του συνεργάτες?
Μα κάναμε προσυμβούλια ως είθισται στην τοπική αυτοδιοίκηση, συμφωνούσαμε στα θέματα τι θα ψηφίσουμε και στη συνεδρίαση ψήφιζαν αρνητικά! Αυτό δεν ήταν αντρίκιο. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί ”μου έσκαβαν τον λάκο”. Αρκεί να επισημάνω ότι ακόμη και ο Ανδρέας Κεχαγιόγλου με τον οποίο σήμερα έχουμε άριστες σχέσεις, αλλά περάσαμε ”δια πυρός και σιδήρου” τη σχέση μας (μέχρι κι ένα ποτήρι με νερό του πέταξα σε συνεδρίαση, φυσικά ζήτησα αμέσως συγνώμη που παρεκτράπηκα) μου έχει πει ”παλεύαμε για να σε ρίξουμε και όχι μόνο δεν τα καταφέρναμε, αλλά έκανες και έργο”.
Μου είπατε ”συγκρούστηκα με τον κ. Κεχαγιόγλου αλλά τώρα έχουμε άριστες σχέσεις”. Δεν μπορώ να μη ρωτήσω πώς τα καταφέρατε να κάνετε ειρήνη με τον πρώην ορκισμένο εχθρό σας και δεν μπορείτε να τα βρείτε με τον κουμπάρο σας τον κ. Μπουρνούς?
Ο κ. Κεχαγιόγλου δεν ήταν κακός. Είχε άσχημο στόμα. Ήταν υβριστής. Θυμάμαι πριν πολλά χρόνια η κόρη μου η Μαρία φοιτήτρια τότε, ήρθε στεναχωρημένη σπίτι και μου είπε ”μπαμπά είδα τον δήμαρχο τον κ. Κεχαγιόγλου και δεν μου μίλησε ενώ τον καλημέρισα”. Τον βρήκα και του είπα ”βρε Ανδρέα εμείς είμαστε πολιτικοί αντίπαλοι, το κορίτσι τι σου φταίει”? Έσκυψε το κεφάλι και την άλλη ημέρα την περίμενε στη στάση του λεωφορείου να ζητήσει συγνώμη. Ο κ. Μπουρνούς είναι κακός και εκδικητικός. Δεν είναι ντόμπρος. Δεν έχει συναισθήματα. Δεν μπορώ να συμβιβαστώ μαζί του. Έχουμε βεντέτα. Δεν θα του συγχωρέσω όσα είπε για την οικογενειά μου και το κακό που μου έκανε. Η τελευταία του κατ ιδίαν κουβέντα που μου είχε πει το 2010 όταν εξελέγην δήμαρχος και μου ζήτησε θέση στη διοίκηση ενώ δεν ήταν υποψήφιος γιατί πίστευε πως δεν θα εκλεγώ και φυσικά του αρνήθηκα, ήταν ”θα σε χτυπήσω σκληρά”.
Πιστεύετε πραγματικά ότι ο κ. Μπουρνούς ως δήμαρχος δεν έκανε τίποτα καλό για τον δήμο?
Φυσικά και το πιστεύω. Θεωρητικά εννέα χρόνια ήταν δήμαρχος. Εξίμισι μόνος του, αλλά και τα διόμισι με τον κ. Πιστικίδη δήμαρχο πάλι αυτός διοικούσε από πίσω. Έκανε χιλιάδες απ ευθείας αναθέσεις, αλλά ούτε ένα σημαντικό έργο για τον δήμο. Επί θητείας μου σε τρεισίμισι χρόνια είχα κάνει μόνο τρεις απ ευθείας αναθέσεις. Όσο για το έργο μου. Το στολίδι πανελλαδικά, το Κέντρο Υγείας μέσω του μεγάλου ευεργέτη του Αθανασίου Μαρτίνου που έφερα με προσωπική γνωριμία στην ευρύτερη περιοχή. Με κατηγορούσαν οι κύριοι Κεχαγιόγλου και Πιστικίδης ”για ξένα κόλυβα”. Αφού δεν άφησαν τίποτα στα ταμεία αναγκάστηκα να αναζητήσω χορηγούς. Και τα κατάφερα. Αν δεν υπήρχε Χριστόπουλος δεν θα υπήρχε Μαρτίνος.
Το Κέντρο Υγείας είναι πρότυπο για τη χώρα μας και είμαι υπερήφανος που δημιουργήθηκε επί των ημερών μου. Επίσης δεν πήρα ποτέ δάνειο, είμαι ο μοναδικός δήμαρχος που το κατάφερε μόνος του. Υλοποιήσαμε το σχολείο των παιδιών με ειδικές ανάγκες στη Νταού Πεντέλης. Επί θητείας μου παραδώσαμε τα εκπληκτικά σχολεία στο Πικέρμι. Αυτό κατέγραψε η ιστορία. Όσο για ορισμένους πολίτες του Πικερμίου που δεν αναγνώρισαν αυτό το έργο μου πραγματικά λυπάμαι.
Αναφερθήκατε πριν – εκτιμώ κάπως απαξιωτικά – στον κ. Πιστικίδη. Ότι ήταν τυπικά δήμαρχος, αλλά πραγματική εξουσία ασκούσε ο κ. Μπουρνούς. Θέλετε να το διευκρινίσετε?
Ο Βασίλης Πιστικίδης είναι ένα πάρα πολύ καλό παιδί. Έντιμος, ηθικός, πολύπειρος αυτοδιοικητικός, αλλά χωρίς πυγμή. Τον ”κατάπιε” ο κ. Μπουρνούς. Όσο και να ήθελε δεν μπορούσε να ηγηθεί ο κ. Πιστικίδης.
Αφού αρχίζουμε να ”φωτογραφίζουμε” προβεβλημένα αυτοδιοικητικά στελέχη, θέλω να σας ρωτήσω αν αναγνωρίζετε το κουράγιο και την επιμονή του Ανδρέα Βασιλόπουλου να διεκδικεί τη δημαρχία…
Τα έχω πει με όλους. Προεκλογικά όλοι ζητούσαν τη συμβολή και τη συμβουλή μου. Τη στηριξή μου. Τους ευχαριστώ και το εκτιμώ, γιατί αντιλαμβάνονται τι σημαίνει το ονομά μου. Του έχω πει επανειλημμένως ότι τα πράγματα γι αυτόν είναι δύσκολα. ”Μη ζεις με αυταπάτες και μην πιστεύεις τα γκάλοπ που σου παρουσιάζουν οι συνεργάτες σου” του είπα την τελευταία φορά. Με ήθελε στον συνδυασμό του θεωρώντας βέβαιη τη νίκη αν έλεγα το ”ναι”. Έβλεπα όμως την αδυναμία του Ανδρέα.
Υποθετικά, θα ήταν ένας δυνατός υποψήφιος δήμαρχος το 2028 ο Δαμιανός Φαφούτης?
Έχω άριστη σχέση με τον Δαμιανό. Ένα εξαιρετικό παιδί, αλλά λείπει και σε αυτόν η δυναμική του ηγέτη. Εμπειρία με πέντε θητείες δημοτικού συμβούλου, αγαπάει την πόλη, αλλά μέχρι εκεί. Η πολιτική θέλει και τσαγανό. Να χτυπήσεις το χέρι στο τραπέζι.
Στο ίδιο πλαίσιο αναφέρω και το όνομα του Σάββα Αραπκιλή.
Και ο Σάββας είναι ένα πολύ καλό παιδί και πετυχημένος αντιδήμαρχος με μεγάλη εμπειρία. Θα μπορούσε να κάνει συνδυασμό και να ηγηθεί. Δεν θα ήμουν αρνητικός γι αυτόν!
Δημοσιογραφικά σενάρια εντάσσουν στην κούρσα της δημαρχίας και τη Χριστίνα Λαμπίρη, χωρίς ποτέ η ίδια να αφήσει δημοσίως καν υπονοούμενο για κάτι τέτοιο.
Πολύ καλή ως αντιδήμαρχος πολιτισμού. Θα έλεγα να παραμείνει εκεί. Όλοι έχουμε κάποια όρια.
Είστε ικανοποιημένος από τη νέα δήμαρχο Δήμητρα Τσεβά? Και το ρωτάω γιατί ήσασταν από τους βασικούς πυλώνες υποστήριξης στην προεκλογική της εκστρατεία.
Ευθέως θα σας πω ρητά και κατηγορηματικά όχι! Το αιτιολογώ. Όλοι ελπίζαμε ότι θα έχουμε ένα καλύτερο αύριο, αλλά διαψευστήκαμε παταγωδώς.
Μα ούτε έξι μήνες δεν έχουν περάσει γιατρέ…
Βεβαίως κ. Κωστάκη, αλλά τα δείγματα γραφής προμηνύουν ένα δυσοίωνο μέλλον για την πόλη. Ο δήμος είναι στάσιμος έξι μήνες. Δεν έχει υπάρξει κάποια πρόοδος. Αντιθέτως. Δεν έχει δει τίποτα ο πολίτης και αυτό με στενοχωρεί. Συγκρίνοντας με τη δική μου πρώτη εξάμηνη διοίκηση που δεν είχα καθόλου αυτοδιοικητικές γνώσεις, ενώ η κ. Τσεβά ήταν επί σειρά ετών αντιδήμαρχος. Όπερ και σημαίνει ότι κανονικά θα έπρεπε να είναι προετοιμασμένη.
Κάνοντας τον ”συνήγορο του διαβόλου” θα σας ρωτήσω μήπως είστε τόσο σκληρός μαζί της επειδή σας έταξε κάτι και δεν σας το έδωσε?
Με ρώτησε πριν ανακοινώσει την υποψηφιοτητά της και αυτό με τιμά. Της είπα ναι καθώς δεν υπήρχε άλλος. Αλλά τη συμβούλευσα να βρει και συνεργασίες, όπως κι έγινε αργότερα με τον Κωστή Ξηντάρα. Αγωνίστηκα πολύ για να εκλεγεί δήμαρχος η κ. Τσεβά. Βγήκα μπροστά, ήμουν στην ”πρώτη γραμμή”. Η κ. Τσεβά όμως δεν αναγνωρίζει, δεν δέχεται σε μια επίδειξη αγνωμοσύνης, ότι ήμουν στο πλευρό της και διαδίδει ”τι ήθελε να τον κάνουμε δήμαρχο? Ποιά βοήθεια μου πρόσφερε?”. Αν είναι δυνατόν! Συνεπώς είμαι ελεύθερος να λέω ό,τι θέλω. Είμαι πρώην δήμαρχος. Ενεργός πολίτης. Φοβάμαι πως αν δεν γίνει κάτι άμεσα η Ραφήνα θα μείνει ένα ψαροχώρι.
Και γιατί – αν όντως η πόλη δεν πάει καλά – δεν έχετε ευθύνη, αφού στηρίξατε ”με νύχια και με δόντια” την κ. Τσεβά?
Μα ήδη πολίτες μου προσάπτουν ευθύνες. Σας το ομολογώ. Αισθάνομαι άσχημα και ζητώ συγνώμη και δημοσίως μέσω της συνέντευξης που έχω μεγάλο μερίδιο ευθύνης στο να εκλεγεί δήμαρχος η κ. Τσεβά. Ζητώ συγνώμη και από τη Ραφήνα και από το Πικέρμι. Δεν ήξερα, δεν μπορούσα να φανταστώ το αληθινό πρόσωπο της κ. Τσεβά. Σκοπός όλων ήταν να φύγει από τη μέση ο κ. Μπουρνούς. Δεν υπήρχε άλλη δυνατή υποψηφιότητα κι έτσι κι εγώ στήριξα την κ. Τσεβά. Ήταν λάθος όμως όπως αποδείχτηκε και αντρίκια ζητώ ξανά συγνώμη από την τοπική κοινωνία. Η επιλογή μου ήταν λάθος.
Γιατί εκτιμάτε ότι η κ. Τσεβά σας θεωρεί ”εχθρικό” πρόσωπο?
Τι να σας πω? Μα είναι έκφραση να λέει στον κύκλο της – και φυσικά το έμαθα – ”αν δεν του αρέσω να πιει ξύδι ο κ. Χριστόπουλος”. Πρέπει να σας πω ότι δεν είχα καμία απαίτηση. Η στηριξή μου ήταν καθαρά πολιτική, χωρίς ανταλλάγματα. Ωστόσο έφαγα το ”χαστούκι” μου και πήρα κι άλλα διδάγματα για τους ανθρώπους. Εκπλήσσομαι για τη συμπεριφορά της απεναντί μου. Από τη μία να συμμετέχω στις προεκλογικές συσκέψεις, να ενστερνίζεται προτάσεις και ιδέες μου και μόλις εκλέγεται να μου ”γυρίζει την πλάτη”. Θυμίζω στους πολίτες πως όλα αυτά τα μεγάλα έργα που κουβεντιάζουμε σήμερα ξεκίνησαν ως ”σπόρος” επί θητείας μου. Αττική, οδός, προαστιακός, λεωφόρος Φλέμινγκ, λιμάνι. Μπορώ να σας πω ότι είμασταν τότε στο ”παρά ένα” να μεταπηδήσει ο Οργανισμός Λιμένος στον δήμο. Είχε συνταχθεί η απόφαση, αλλά έφυγε από υπουργός ναυτιλίας και ”κόλλησε” η υπόθεση.
Μεγάλο διαχρονικό ”αγκάθι” γιατρέ η κόντρα ΟΛΡ και δήμου. Δεν ωφελεί κανέναν…
Είναι αλήθεια. Και φταίει το κράτος, όλες οι κυβερνήσεις. Πλέον στο ΔΣ του ΟΛΡ δεν υπάρχει ως εκπρόσωπος ο δήμαρχος. Και μας εξουσιάζει ένα αόρατο ΤΑΙΠΕΔ. Δεν μπορεί να σχεδιάζεις master plan (το οποίο εκτιμώ δεν θα υλοποιηθεί ποτέ) και να απουσιάζει η πόλη. Στην πρόσφατη συνάντηση – φιάσκο στα ΚΑΠΗ είχα κληθεί μέσω τρίτου προσώπου του δήμου, όχι από τη δήμαρχο, να συντονίσω την εκδήλωση για το λιμάνι, αλλά φυσικά αρνήθηκα. Γιατί να εκτεθώ σε μία μη σοβαρή συνάντηση? Ας ”βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά” η κ. δήμαρχος. Ας τολμήσει να συγκρουστεί με το κράτος και τους εφοπλιστές. Να κλείσει τους δρόμους. Να μια αληθινή ριζοσπαστική ενέργεια.
Δεν κάνω τον ”γεφυροποιό”, δεν είναι η δουλειά μου, αλλά σας ρωτάω ανθρώπινα. Αν η κ. Τσεβά δεχόταν να πιείτε έναν καφέ τι θα της λέγατε?
Δήμητρα δεν πάμε καλά. Πρέπει για το καλό της πόλης και των κατοίκων να βελτιωθεί η κατάσταση. Αλλά μοιάζει εκτός πραγματικότητας. Την είδα προσφάτως σε μια τηλεοπτική συνέντευξη και απογοητεύτηκα. Τώρα το μόνο που μπορούμε να κάνουμε όλοι είναι υπομονή, να περάσουν τα τεσσεράμισι χρόνια με το λιγότερο δυνατό κακό. Εκτός κι αν ενεργοποιηθεί το ενδεχόμενο διαδοχής με τον Κωστή Ξηντάρα. Γιατί μην ξεχνάτε υπάρχει κι αυτή η συμφωνία.
Είναι πραγματική συμφωνία ή αστικός μύθος?
Πραγματικότητα! Ήμουν εκεί. Το θέμα είναι αν θα τηρήσει τη συμφωνία η κ. Τσεβά. Αλλά πολύ αμφιβάλλω.
Συγνώμη τι εννοείτε ”ήμουν εκεί”?
Ήμουν ο πρωτεργάτης της συνένωσης. Τσεβά – Ξηντάρα. Και ο Κωστής μου είχε ζητήσει να τον βοηθήσω όσο ήταν μόνος του με τον υπό δημιουργία συνδυασμό και μάλιστα πήγα στην πρώτη του ομιλία στο Πικέρμι. Η κ. Τσεβά και ο κ. Ξηντάρας είχαν μεγάλες διαφωνίες μεταξύ τους, αλλά τελικά τα βρήκαν. Με μεσολαβητή εμένα. Τους ”πάντρεψα” να το πούμε λαικά και έτσι νίκησαν. Διαφορετικά δεν είχαν καμία τύχη. Όπως τους συμβούλευσα να εντάξουν και τον κ. Βασιλόπουλο στο ”μέτωπο” αντι Μπουρνούς. Και τελικά βλέπετε όμως πως και ο κ. Βασιλόπουλος πνέει τα μένεα κατά της κ. Τσεβά. Η οποία ποτέ δεν αντέδρασε γιατί ”έχει λερωμένη τη φωλιά της”.
Να εξετάσουμε το σενάριο ότι αναλαμβάνει δήμαρχος ο κ. Ξηντάρας. Πώς τον αξιολογείτε?
Ούτε ο Κωστής έχει εμπειρία διοίκησης. Αλλά πιστεύω ότι στο πόστο του αντιδημάρχου που ζήτησε και πήρε στην Τεχνική Υπηρεσία τα πάει καλά. Θα καταφέρει πράγματα ως δήμαρχος και μόνο από αντρικό εγωισμό. Είναι έντιμος και δουλευταράς. Πρέπει όμως να δοκιμαστεί κι αυτός. Να τον δούμε. Δεν ξέρω αν θα είναι τέλειος. Τα επόμενα χρόνια σίγουρα ο κ. Ξηντάρας θα αποκτήσει γνώση και θα αναλάβει πρωτοβουλίες. Όμως δεν είναι κρυφό και δεν θα μου γκρινιάξει και ο κ. Ξηντάρας είναι δυσαρεστημένος με την κατάσταση. Προβληματίζεται. Πονάει για την πορεία του δήμου.
Πέρα από τις προσωπικές δυσαρέσκειες αυτοδιοικητικών στελεχών βλέπετε μια γενικότερη δυσφορία στη τοπική κοινωνία για την κ. Τσεβά?
Μα ακριβώς αυτό είναι το θέμα. Τα προβλήματα της πόλης. Εγώ έχω τη δουλειά μου, πάω άριστα, έχω την υγεία μου και τα παιδιά μου προοδεύουν. Αλλά μαραζώνει και απαξιώνεται η πόλη, η οποία ανέβηκε επί των ημερών μου.
Καλά κ. Χριστόπουλε δεν έγινε και Σεν Τροπέ ποτέ η Ραφήνα…
Δεν είπα αυτό. Για Νέα Υόρκη μιλούσε ο κ. Ψηνάκης στον Μαραθώνα. Εγώ προσπάθησα και τα κατάφερα να κάνω πιο λειτουργική την καθημερινότητα του πολίτη. Και κάποια έργα πνοής όπως προείπαμε. Το Κέντρο Υγείας στη Ραφήνα, τα σχολεία στο Πικέρμι και να έχουμε γεμάτα τα δημοτικά Ταμεία. Αυτή την εμπειρία μου άλλωστε και τις υψηλές γνωριμίες πρόσφερα απλόχερα στην κ. Τσεβά μόλις ανέλαβε επί τρεις μήνες. Αυτή η προσωπικότητα όμως δεν εκτιμήθηκε.
Έχετε κάποιο μήνυμα για τα υπόλοιπα μέλη της Δημοτικής Αρχής?
Καλώ όλους τους αντιδημάρχους, τους δημοτικούς συμβούλους να ”σηκώσουν τα μανίκια” και να εργαστούν σκληρά. Για να ανατρέψουν την κακή εικόνα της πόλης. Και να χτυπήσουν έναν ”συναγερμό” στην κ. Τσεβά που ”έχει χάσει τη μπάλα”. Και οφείλω να πω σε αυτό το σημείο ότι ευτυχώς που υπάρχει και η πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου η Κατερίνα Παπαδοπούλου η οποία λειτουργεί με την εμπειρία και το δυναμισμό της ως ”κυματοθραύστης” και στη γενικότερη λειτουργία και στις συνεδριάσεις. Όχι επειδή είναι η στενή μου συνεργάτης στο ιατρείο επί δεκαετίες, αλλά γιατί είναι μια πραγματικά άξια γυναίκα με αγάπη για τον δήμο.
Μήπως για να σωθεί η Ραφήνα χρειάζεται μια αυτοδιοικητική ”εγχείρηση χωρίς αναισθητικό”?
Πολύ ωραία ερώτηση! Ναι, αλλά χρειάζεται βιρτουόζο χειρουργό και διακεκριμένη ομάδα. Με κατάρτιση, εμπειρία, θέληση, πρωτοποριακές ιδέες και ”λεπτό χέρι”. Πρέπει πάση δυνάμει να σωθεί η ευλογημένη Ραφήνα.
Συνειδητοποιώ ότι μιλήσαμε για όλα τα πιθανά πρόσωπα των δημοτικών εκλογών του 2028. Να βάλουμε κι εσάς στη ”σκακιέρα” ή θα μείνετε στο παρασκήνιο όπως να το πούμε κινηματογραφικά και με χιούμορ ο… Μάρλον Μπράντο στον ”Νονό”?
Έχουμε χρόνο μπροστά μας. Δεν υπήρξα και δεν θα υπάρξω ποτέ δολοπλόκος. Συμβουλάτορας ναι για το καλό της πόλης και για το αύριο των παιδιών. Εδώ ζω και από εδώ κάποτε θα φύγω. Ονειρεύομαι να αναπτυχθούν η Ραφήνα και το Πικέρμι. Ως αυτοδιοικητικός, ως γιατρός, ως ένας άνθρωπος που γύρισε τον κόσμο είτε ως φοιτητής, είτε ως πολίτης. Ζηλεύω κάτι χωριουδάκια – στολίδια που επισκέπτομαι στην ορεινή Ελλάδα. Και αναρωτιέμαι γιατί η Ραφήνα μας να έχει μείνει τόσο πίσω? Δεν υπάρχει στο έτος 2024 ένα κέντρο διασκέδασης για τη νεολαία. Είναι αδιανόητο.
Μου πήγατε στα κέντρα αλλά δεν μου λέτε για την ”ταμπακέρα”?
Βιάζεστε. Θα την πάρετε την είδηση. Η πολιτική είναι στη ζωή μου. Η ιατρική που ασκώ είναι λειτούργημα και είμαι ευγνώμων στον Θεό που με έχει υγιή και κάνω σωστές διαγνώσεις σώζοντας ζωές. Το μόνο που με νοιάζει η τα δύο παιδιά μου, τα αστέρια μου και ο Θεός να αναπαύει την ψυχή της συζύγου μου της Σουζάνας – Μαρίας. Αν δω ότι δυσκολεύουν τα πράγματα για τη Ραφήνα και φτάσουν στο απροχώρητο ή υπάρχει ένδεια σοβαρών υποψηφίων, θα παρέμβω ξανά. Θα βρεθώ στην πρώτη γραμμή. Θα επανεμφανιστώ ως υποψήφιος δήμαρχος αν παραστεί ανάγκη. Προσέξτε αν παραστεί ανάγκη και η κοινωνία βρίσκεται σε αδιέξοδο.
Συγνώμη αλλά η ηλικία σας θα είναι σύμμαχος? Θα είστε 70κάτι…
Με βλέπετε για ”κλασικό” 70άρη που δεν εμπνέει ενέργεια και εμπιστοσύνη? Δεν ολοκλήρωσα το έργο μου. Κανένας δεν συνέχισε το έργο μου. Και τολμώ να σας ανοίξω την καρδιά μου για τους πολίτες που δεν αναγνώρισαν αυτό το έργο στις εκλογές του 2014. Και δεν μπόρεσα να το συνεχίσω. Έχω παράπονο. Ήμουν παντού παρών. Κάθε μέρα μέσα στην κοινωνία. Όχι σε ”φρούριο”. Ήμουν στο πεζοδρόμιο. Όμως ταρακουνήθηκα θετικά. Κατάλαβα ότι ορισμένοι πολίτες είναι διπρόσωποι. Δεν εμπιστεύομαι κανέναν. Τώρα ”φιλτράρω” τα πάντα. Και εκφράζομαι ελεύθερα όπως σήμερα.
Να πάμε στην κεντρική πολιτική, φτάνοντας σιγά σιγά προς το τέλος. Πήρε το μήνυμα βαθιάς δυσαρέσκειας των πολιτών στις ευρωεκλογές ο πρωθυπουργός ή θα αρκεστεί μόνο στον ανασχηματισμό?
Το πήρε και με το παραπάνω. Έκανε σφάλματα. Δεν μπορεί να κάνει κι αλλιώς να μην κάνει δηλαδή φιλολαικές κινήσεις. Η δημόσια υγεία που είναι και ο τομέας μου έχει τεράστιο πρόβλημα. Αυτό λέω συνεχώς και στον πρώην πρωθυπουργό, τον φίλο μου Κώστα Καραμανλή, ο οποίος μην ξεχνάμε έχει σύζυγο γιατρό τη Νατάσα Παζαίτη αυτόν τον εξαιρετικό άνθρωπο και επιστήμονα. Η απαντησή του ήταν ”χρειαζόμαστε μαχητές γιατρούς στα νοσοκομεία σαν κι εσένα, χρειαζόμαστε στελέχη σε θέσεις ευθύνης με τη δική σου εμπειρία στην ιατρική. Μόνο έτσι θα κάνει άλματα η υγεία”.
Τι τίτλο θα βάζατε για τη σημερινή κοινωνία, για τον κόσμο μας?
Χάνουμε την ανθρωπιά μας…
Τι κάνετε τώρα εκτός από την ιατρική επιστήμη σας και την παρακολούθηση των δημοτικών δρώμενων?
Νομίζω θα σας εκπλήξω. Ασχολούμαι με πάθος με την Αγιογραφία. Έχω μετατρέψει τον ξενώνα του σπιτιού μου σε εργαστήρι και κάθε βράδυ ελευθερώνω την ψυχή μου. Ως το τέλος του χρόνου θα παρουσιάσω και μία έκθεση!
Πολύ χαίρομαι που το ακούω. Τελευταία ερώτηση που ίσως να μην τολμούσε να σας υποβάλει κανείς. Τι ζητάτε από τον Θεό στην προσευχή σας?
Πιστεύω βαθιά. Και Του ζητάω να μου δίνει υγεία, φώτιση και δύναμη για να μπορώ να φροντίζω τα παιδιά μου και τους ασθενείς μου. Να έχει καλά όλα τα παιδιά του κόσμου. Όλους τους ανθρώπους.
Σας ευχαριστώ θερμά.
Κι εγώ σας ευχαριστώ.
