Ο πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα. Η φράση αυτή του Κλαούζεβιτς παραμένει τόσο επίκαιρη σήμερα, όσο και όταν διατυπώθηκε στον προπερασμένο αιώνα.
Σημαίνει ότι ένας πόλεμος προκύπτει από μια πολιτική σε τελική ανάλυση σύγκρουση και παρεμβαίνει σε αυτή.
Σημαίνει ακόμη ότι ένας πόλεμος δεν απαιτεί ποτέ μόνο στρατιωτικό σχεδιασμό, αλλά και πολιτικό σχεδιασμό, ένα σχέδιο για την επόμενη μέρα.
Ακόμη και όταν ένας πόλεμος αποσκοπεί απλώς στο να αποτρέψει μια απειλή, και πάλι δεν θα είναι αποτελεσματικός εάν δεν έχει και έναν σχεδιασμό για να αντιμετωπιστούν οι λόγοι της απειλής.
Και βέβαια όλα αυτά σημαίνουν ότι χωρίς ένα πολιτικό σχέδιο ένας πόλεμος θα οδηγήσει στην καταστροφή, ακόμη και εάν κερδηθεί στα πεδία των μαχών.
Πολύ φοβάμαι ότι σε σχέση με την αμερικανική εμπλοκή στον πόλεμο όλα αυτά έχουν ξεχαστεί.
Προφανώς και μπορεί κανείς να σκεφτεί λόγους να εχθρεύονται οι ΗΠΑ το Ιράν. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν και κάποιο σχέδιο ή αντιλαμβάνονται πώς θα εξελιχτούν τα πράγματα, ακόμη και εάν συνεχιστούν εντατικά οι βομβαρδισμοί. Είναι ως εάν να πιστεύουν ότι κάπως κάποια στιγμή θα υψωθεί μια λευκή σημαία και το Ιράν θα συνθηκολογήσει. Ή ότι ως δια μαγείας θα εμφανιστεί μια αντιπολίτευση που θα διεκδικήσει την εξουσία.
Αυτό σημαίνει ότι εμπλέκονται σε έναν πόλεμο όπου απλώς θα κλιμακώνουν τα πλήγματα, το Ιράν ακόμη και αποδυναμωμένο θα προσπαθεί να προκαλέσει μεγαλύτερη αναστάτωση και οικονομικό κόστος, η παγκόσμια οικονομία θα εισπράττει το κόστος, πρώτα και κύρια από την αναστάτωση στις αγορές ενέργειας, και τέλος στην αναστάτωση δεν θα υπάρξει.
Και εάν το Ισραήλ μπορεί να θεωρεί θεμιτή αυτή την κατάσταση γιατί πρωτίστως θέλει να μετατοπίζεται η προσοχή από όσα συμβαίνουν σε σχέση με τους Παλαιστινίους και γιατί ξέρει ότι όσο πιο αποσταθεροποιημένη είναι η κατάσταση, τόσο θα μπορούν να λειτουργούν ως «προκεχωρημένο φυλάκιο» της Δύσης, δεν σημαίνει ότι αυτό αποτελεί και σχέδιο.
Ορθώς οι ηγέτες της Ευρώπης έχουν αρχίσει ρητά να λένε το αυτονόητο. Αυτόν τον πόλεμο δεν τον επιδίωξαν, αυτός ο πόλεμος μόνο κόστος θα έχει, σε αυτόν τον πόλεμο δεν θα συμμετέχουν.
Μόνο που δεν αρκεί να μη συμμετέχουν. Χρειάζεται να κάνουν ό,τι μπορούν για να σταματήσει μια ώρα αρχύτερα. Και εδώ το κλειδί είναι η μη διευκόλυνση. Γιατί αυτό μπορεί να ασκήσει πραγματική πίεση στις ΗΠΑ.
Η Ευρώπη έχασε πολλές ευκαιρίες μέχρι τώρα να αναλάβει έναν ρόλο διακριτό στο διεθνές σύστημα. Και το κόστος ήταν μεγάλο. Πρώτα από όλα για την ίδια. Αυτή τη φορά έχει μια δυνατότητα να δείξει ότι μπορεί να κάνει τη διαφορά και να ανακόψει την κάθοδο του πλανήτη στο χάος.
in.gr
