Από την τηλεόραση, γενικά, επιλέγω να μην ενημερώνομαι. Από τα κοινωνικά δίκτυα όμως, και σχετικές αναρτήσεις από αποσπάσματα ενημερωτικών τηλεοπτικών εκπομπών (πχ κ.Χαριτάτου), έχω καταλάβει ότι το πρόβλημα έλλειψης των εκπαιδευτικών θέσεων στα δημόσια σχολεία είναι πανελλαδικό. Γάγγραινα, πολλά χρόνια τώρα! Ζήτημα «δυσεπίλυτο»! «Γόρδιος δεσμός»! Χθες είδα σε πρωτοσέλιδα την απόφαση της τοποθέτησης αναπληρωτών (Νοέμβρη μήνα…).
Έχω επικοινωνήσει δύο φορές με την καινούρια διευθύντρια του δικού μας Γυμνασίου για το θέμα. Χωρίς να θέλω να μειώσω την αξία όλων των μαθημάτων, η απουσία καθηγητών βασικών μαθημάτων (Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία, Νεοελληνικά, Αρχαία) δημιουργούν μαθησιακά κενά που ΔΕΝ πρόκειται να καλυφθούν “τρέχοντας” μέσα στη σχολική χρονιά ούτε να βγάλουν την ύλη από όποιον έρθει. Πιθανόν να αφαιρεθεί και διδακτική ύλη.
Δυστυχώς, όσο καλή πρόθεση να υπάρχει από ορισμένους φιλότιμους καθηγητές δεν αρκεί και οι μαθητές των ιδιωτικών βρίσκονται “ταχύτητες” πιο μπροστά. Αθέμιτος ανταγωνισμός! Η απαξίωση του δημόσιου σχολείου είναι δεδομένη!
Δομικά προβλήματα του Υπουργείου, όπως η τοποθέτηση καθηγητών στην ώρα τους (από τον Ιούνιο γνωρίζουν τις ελλείψεις/ανάγκες, από τον Σεπτέμβρη θα έπρεπε να δίνουν το παρών στο σχολείο) δεν αντιμετωπίζονται, χρόνια τώρα!
Οι σύλλογοι και κυρίως οι Ενώσεις γονέων (και οι ακόμα “πιο πάνω” βαθμίδες), δυστυχώς, όσο “χρωματίζονται” κομματικά, τόσο απαξιώνονται από την κάθε κυβέρνηση (προσωπική εμπειρία και άποψη). Αυτό που στα μάτια μας μοιάζουν αυτονόητα (δηλώσεις ελλείψεων εκπαιδευτικών νωρίς – Ιούνιο, και τοποθετήσεις από 01/09 κάθε χρόνο) θεωρούνται αδύνατα από το υπουργείο. Προσκρούουν σε “άδειες” εκπαιδευτικών – κάθε είδους, “απρόοπτα”, μεταπτυχιακά, μετατάξεις, συνταξιοδοτήσεις κλπ. Λες και για όλα αυτά ΔΕΝ μπορεί να υπάρξει προγραμματισμός.
Άποψή μου, ότι όταν επιλέγεις να γίνεις εκπαιδευτικός, με 15 ημέρες αδείας Χριστούγεννα και Πάσχα, και 2 μήνες το καλοκαίρι, γνωστά σε όλους, έχεις κάνει τις επιλογές σου. Κάθε επιπλέον άδεια μέσα στη χρονιά τη θεωρώ απαράδεκτη. Προς Θεού δεν κάνω λόγο για περιστατικά υγείας ή εγκυμοσύνη.
Η πολιτική για την εκπαίδευση και την Παιδεία (όπως και για πολλά άλλα) βρίσκεται πολύ πίσω, όσο “Ευρώπη” κι αν θέλουμε να είμαστε. Σε όλες τις βαθμίδες.
ΔΕΝ θεωρώ την κατάληψη λύση! Όσο ΔΕΝ υπάρχει πολιτική βούληση, κάθε προσπάθεια είναι καταδικασμένη! Κάτι άμεσο, που μπορεί να γίνει από εμάς τους γονείς, δε νομίζω ότι υπάρχει! Απαισιόδοξο; Μπορεί… Πραγματικό όμως. Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση πρέπει να γίνει “χθες”, από τα θεμέλια (υποδομές, εκπαιδευτικό σύστημα κλπ), αλλά αυτό είναι απόφαση και πρωτοβουλία αυτών που εμείς επιλέγουμε να εκλεγούν! Κονδύλια, για την αναβάθμιση των υποδομών, και υπάρχουν και μπορούν να βρεθούν και να διατεθούν, όταν βλέπουμε τριγύρω μας τι “πάρτι” γίνεται. Ορθολογική διαχείριση ΔΕΝ γίνεται, από κανέναν. Ο σχεδιασμός, η στρατηγική και η τεχνική κατάρτιση μπορούν να αναζητηθούν σε επιτυχημένα εκπαιδευτικά μοντέλα (πχ Σκανδιναβία, Ιαπωνία). Θέληση ΔΕΝ υπάρχει!
Κώστας Παπαδόπουλος
