Για δύο ημέρες η Ελλάδα πέρασε κυριολεκτικά στο μέλλον.
Οι δρόμοι της Αττικής απέκτησαν «έξυπνες κάμερες», οι παραβάσεις καταγράφηκαν, τα φανάρια κοκκίνισαν, τα όρια ταχύτητας παραβιάστηκαν και η τεχνολογία απέδειξε ότι… λειτουργεί.
Μόνο που το κράτος δεν ακολούθησε.
Οι κάμερες κατέγραψαν.
Οι κλήσεις όμως δεν έφτασαν ποτέ.
Κάπου ανάμεσα στο «click» της παράβασης και στο «θα σας έρθει ειδοποίηση στο κινητό», παρενέβη η γνώριμη ελληνική πραγματικότητα: νόμοι χωρίς εφαρμογή, συστήματα χωρίς διασύνδεση και ένα μέλλον που αναβάλλεται για την επόμενη άνοιξη. Ή την επόμενη δήλωση.
Τον Δεκέμβριο ψηφίστηκε ο νόμος για την ψηφιακή ενίσχυση της οδικής ασφάλειας. Ένας νόμος φιλόδοξος, με τεχνητή νοημοσύνη, ενιαίο ηλεκτρονικό σύστημα, ειδοποιήσεις στο wallet και ηλεκτρονικές ενστάσεις. Ελλάδα 2.0, με όλα τα γράμματα κεφαλαία.
Τον Ιανουάριο, οι πρώτες κάμερες άναψαν.
Στα τέλη Ιανουαρίου… έσβησαν σιωπηλά.
Όχι επειδή δεν δουλεύουν.
Αλλά επειδή δεν μιλάνε με κανέναν.
Οι κάμερες της Περιφέρειας καταγράφουν, αλλά δεν είναι συνδεδεμένες με την Τροχαία.
Οι «έξυπνες κάμερες» υπάρχουν, αλλά δεν υπάρχει το ενιαίο σύστημα.
Το σύστημα υπάρχει στα χαρτιά, αλλά όχι στην πράξη.
Και οι πολίτες μένουν με την απορία, τελικά γράφτηκα ή απλώς με είδαν;
Για δύο ημέρες, η χώρα έζησε μια σπάνια κατάσταση, επιτήρηση χωρίς συνέπειες.
Ένα είδος κρατικής παρακολούθησης με ανθρώπινο πρόσωπο.
Σε είδα, αλλά μην ανησυχείς. Δεν είμαι έτοιμος.
Οι εξαγγελίες, βέβαια, συνεχίζονται κανονικά.
Μέχρι το καλοκαίρι.
Μέχρι την άνοιξη.
Μόλις ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός.
Όταν βρεθεί ο ανάδοχος.
Αφού συνδεθούν τα συστήματα.
Το ελληνικό κράτος, όπως πάντα, δεν λέει ποτέ «δεν είμαστε έτοιμοι».
Λέει «είμαστε στη φάση ολοκλήρωσης».
Και κάπως έτσι, η τεχνολογία τρέχει με 100 και η διοίκηση κινείται με φλας αριστερά, δεξιά και τελικά… αλάρμ.
Μέχρι τότε, οι δρόμοι παραμένουν ελεύθεροι.
Οι κάμερες βλέπουν.
Το σύστημα περιμένει.
Και οι οδηγοί συνεχίζουν να οδηγούν όπως πάντα, με τη σιγουριά ότι το κράτος μπορεί να τους παρακολουθεί, αλλά όχι ακόμη να τους απαντήσει.
Δεν είναι αποτυχία.
Είναι απλώς η ελληνική μετάβαση στο μέλλον. Πρώτα το ανακοινώνουμε, μετά το δοκιμάζουμε και στο τέλος… βλέπουμε αν θα λειτουργήσει.
Ελλάδα 2.0.
Με έξυπνες κάμερες.
Και υπομονετικούς πολίτες… ή μήπως πλέον όχι;
ΜΑΡΚΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ
