Με αφορμή το χθεσινοβραδινό «επεισόδιο», με τα βεγγαλικά και τις «μολότοφ» έξω από το Δημοτικό πάρκινγκ στη Λ. Φλέμινγκ, θα ήθελα να πω σε όλους μας, εκτός από το Χρόνια Πολλά, ας πάμε να κοιταχτούμε στο καθρέφτη και να το βουλώσουμε!
Σας πείραξε μερικούς, το ότι κάποια παιδιά, (ευτυχώς ελάχιστοι τα αποκάλεσαν «αλήτες»), πέταξαν βεγγαλικά, έκλεισαν το δρόμο και έριξαν «μολότοφ». Αλήθεια; Είσαστε οι ίδιοι που δεν αμαρτάνετε ποτέ; Είσαστε οι ίδιοι που νηστεύετε από το φαγητό, αλλά όχι από τις σκέψεις και τις πράξεις; Είσαστε οι ίδιοι που τα προτιμάτε με το κινητό στο χέρι και που αν τολμήσουν να εκφράσουν την άποψη τους τα ευνουχίζετε σε κάθε ευκαιρία και με κάθε αφορμή; Αν μιλάμε για εσάς, τότε θα έπρεπε να ντρέπεστε και αποτελείτε το λόγο που η κοινωνία μας έχει πιάσει πάτο!
Τα παιδιά μας βιώνουν από το covid και μετά την απόλυτη διάλυση των πάντων. Κοινωνίας, αλληλεγγύης, παιδείας, οικογένειας, δεν βλέπουν μέλλον και φυσικά δε ζουν το παρόν! Και όποτε μέσα στα πλαίσια της παιδικότητας παρεκτρέπονται… τους κουνάμε το δάκτυλο και τα βγάζουμε στη σέντρα! Τι έκαναν χθες που είναι τόσο τραγικό και ζητάτε (ευτυχώς ελάχιστοι), αστυνομία, πυροσβεστική, στρατό και τη χωροφυλακή του 1974;
Την δικιά τους ΑΝΑΣΤΑΣΗ έκαναν κύριοι και κυρίες!!! Δημιούργησαν με τις δικές τους πράξεις και τη Πίστη τους μία στιγμή που απελευθερώθηκαν! Δεν έκαναν ζημιές, ούτε προκάλεσαν κάποιο ατύχημα. Την Ανάσταση που μακάρι να μπορούσαμε να τα βοηθήσουμε να έχουν!!!
Χρόνια πολλά παιδιά. Όχι μόνο της Ραφήνας, αλλά σε όλη τη χώρα που κάνατε το ίδιο! Να είστε καλά να μας θυμίζετε πως η Ανάσταση και η Νηστεία δεν είναι μόνο για το θεαθήναι…!
Βασίλης Σπαντούρος
