Φυλλορροώ φυλλορροείς φυλλορροεί έτσι φαίνεται να εξελίσσεται νεοσυσταθέν πολιτικό κόμματος, το οποίο μοιάζει να διαλύεται στα εξ ών συνετέθη πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις.
Και κάπου εδώ αρχίζεις να σκέφτεσαι ότι τα ρήματα φυλλορροώ φυλλορροείς φυλλορροεί, αποχωρώ αποχωρείς αποχωρεί, ή ακόμα και το προσχωρώ προσχωρείς προσχωρεί είναι εξαίσιες ασκήσεις γραμματικής για μαθητές δημοτικού. Όταν όμως όλα αυτά εισχωρούν στην πολιτική τα πράγματα αλλάζουν.
Γιατί τότε τα ρήματα παύουν να είναι αθώες σχολικές ασκήσεις και μετατρέπονται σε πολιτικό θερμόμετρο. Δείχνουν πότε ανεβαίνει ο πυρετός, πότε πέφτει, πότε η παράταξη μαραίνεται σαν φθινοπωρινό πλατάνι και πότε κάποιος αποφασίζει να αλλάξει στρατόπεδο με την άνεση που αλλάζει κανείς θρανίο.
Και κάπως έτσι, η γραμματική γίνεται ξαφνικά πολιτική επιστήμη. Το αποχωρώ δεν είναι πια απλή κλίση· είναι δήλωση. Το προσχωρώ δεν είναι πια μετακίνηση στο τετράδιο· είναι μετατόπιση ισορροπιών. Το φυλλορροώ δεν περιγράφει απλώς εποχές αλλά κύκλους ζωής κομμάτων που γεννιούνται με υπερβολικές προσδοκίες και εξατμίζονται με εξίσου υπερβολική ταχύτητα.
Και τότε συνειδητοποιείς ότι η πραγματική άσκηση δεν είναι η κλίση των ρημάτων, αλλά η κλήση της ευθύνης. Ποιος μένει, ποιος φεύγει, ποιος αντέχει, ποιος διαλύεται πριν καν προλάβει να υπάρξει. Η πολιτική, τελικά, δεν είναι τίποτε άλλο από μια διαρκής ορθογραφία: άλλοι γράφουν σωστά, άλλοι σβήνονται, άλλοι ξαναγράφονται από την αρχή….
ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ
