Ο Άδωνις Γεωργιάδης είπε δημόσια αυτό που το Μαξίμου ήθελε να ψιθυρίσει: «Ρωτήστε τον Δένδια». Μια φράση που αποκάλυψε την πραγματική πρόθεση της κυβέρνησης να αποσυνδέσει το Μαξίμου από το ζήτημα των Τεμπών και να μεταθέσει το πολιτικό κόστος αλλού.
Το σχόλιο
Η φράση του Άδωνι Γεωργιάδη το πρωί της Δευτέρας, «ρωτήστε τον Δένδια τι θα κάνει με τα ονόματα των νεκρών στα Τέμπη», δεν ήταν ένα απλό τηλεοπτικό σχόλιο. Ήταν η φράση-κλειδί που αποκάλυψε ολόκληρη τη γραμμή του Μεγάρου Μαξίμου,
να μεταφέρει το βάρος, να κλείσει τον κύκλο της πίεσης και να βρει έναν θεσμικό “χώρο απορρόφησης” για ένα ζήτημα που έχει γίνει ηθικά, πολιτικά και κοινωνικά εκρηκτικό.
Από το Μαξίμου στον Δένδια
Η κυβέρνηση, βλέποντας ότι η υπόθεση των Τεμπών εξακολουθεί να προκαλεί έντονο συναισθηματικό και κοινωνικό φορτίο, επέλεξε να απομακρύνει το κέντρο αποφάσεων από το Μαξίμου.
Έτσι, τοποθέτησε τη διαχείριση του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη – και κατ’ επέκταση το ζήτημα των ονομάτων – στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, με τον Νίκο Δένδια να αναλαμβάνει την ευθύνη.
Με μια απλή τροπολογία, το Μαξίμου αλλάζει το σκηνικό. Ο πολιτικός πονοκέφαλος γίνεται διοικητική αρμοδιότητα. Ο συμβολισμός του πένθους γίνεται ζήτημα συντήρησης και καθαρισμού μνημείων. Και οι ευθύνες, από τον πρωθυπουργό, μεταφέρονται στον “καταλληλότερο” υπουργό να τις διαχειριστεί ψύχραιμα.
Ο Γεωργιάδης απλώς το είπε φωναχτά
Σε μια κυβέρνηση που προσπαθεί να κρατά επικοινωνιακές ισορροπίες, ο Άδωνις Γεωργιάδης είπε αυτό που οι υπόλοιποι δεν τολμούσαν να πουν:
«Ρωτήστε τον Δένδια».
Ουσιαστικά, είπε “το παιχνίδι τελείωσε εδώ”. Το Μαξίμου δεν θα αναλάβει καμία ευθύνη για το τι θα γίνει με τα ονόματα των θυμάτων, ούτε θα εμπλακεί στο συναισθηματικό πεδίο που δημιουργούν οι συγγενείς τους μπροστά από τη Βουλή.
Ήταν μια ειλικρινής δήλωση μέσα στην κυνικότητά της. Γιατί είπε την αλήθεια: ότι το θέμα των Τεμπών έχει γίνει πλέον βαρύ φορτίο για την κυβέρνηση και το επικοινωνιακό της αφήγημα.
Μια βολική αποστασιοποίηση
Η τροπολογία που φέρνει το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας προβλέπει νέα όρια φύλαξης, ευθύνες για τη συντήρηση και αυστηρές ποινές για φθορές στο μνημείο.
Η κυβέρνηση το παρουσιάζει ως μέτρο «προστασίας της ιερότητας του συμβόλου».
Στην πραγματικότητα όμως, πρόκειται για έναν κομψό τρόπο αποστασιοποίησης.
Διότι η ουσία δεν είναι το μάρμαρο – είναι η μνήμη. Και όταν το κράτος δείχνει να θέλει να «καθαρίσει» το μάρμαρο χωρίς να καθαρίσει πρώτα τη συνείδησή του απέναντι στους νεκρούς, τότε το πρόβλημα παραμένει – απλώς μετατίθεται.
Η ουσία πίσω από τη φράση
Η Νέα Δημοκρατία – ή μάλλον το Μαξίμου – δεν ήθελε να ξανανοίξει το κεφάλαιο των Τεμπών μέσα από έναν νέο συμβολισμό μπροστά στη Βουλή. Γι’ αυτό και επέλεξε να θάψει την υπόθεση κάτω από την “ιερότητα του μνημείου”, κλείνοντας ταυτόχρονα την πόρτα της πολιτικής ευθύνης. Ο Γεωργιάδης το είπε όπως είναι:
«Από αύριο, ρωτήστε τον Δένδια».
Μια φράση που μετατρέπει την πολιτική ευθύνη σε τεχνική διαδικασία και αφήνει το συναίσθημα έξω από το κάδρο.
Στην πράξη, το Μαξίμου έκανε αυτό που ξέρει καλύτερα, να μεταθέτει το πρόβλημα αντί να το λύνει. Κι αν η «εξέδρα» αυτή τη φορά λέγεται Δένδιας, το κοινό γνωρίζει καλά πως η μπάλα ξεκίνησε από το ίδιο σημείο. Από το κέντρο του Μαξίμου.
ΜΑΡΚΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ
