Τις ερωτήσεις τις ξέρουμε όλοι. Τις ακούμε χρόνια στα καφενεία, στα δημοτικά συμβούλια, στα τηλέφωνα που χτυπάνε αργά το βράδυ. Γιατί έκανες ό,τι έκανες; Σε ποιους απευθύνεσαι; Με ποιους μιλάς πραγματικά; Και κυρίως τι σκοπεύεις να κάνεις από εδώ και πέρα;
Αυτή τη φορά, όμως, δεν μένουν αναπάντητες.
Στο νέο φύλλο της εφημερίδας POLIS, που κυκλοφορεί αυτή την εβδομάδα, ο Ανδρέας Βασιλόπουλος μιλά χωρίς υπεκφυγές. Ονομάζει πρόσωπα και καταστάσεις, εξηγεί επιλογές που συζητήθηκαν όσο λίγες, βάζει σε τάξη το παρελθόν και ανοίγει καθαρά το χαρτί του για το μέλλον. Δεν κάνει απολογισμό για να κλείσει κύκλους, τον κάνει για να δείξει ποιοι κύκλοι μένουν ανοιχτοί.
Τι οραματίζεται για την επόμενη μέρα; Τι ελπίζει και τι δεν συγχωρεί πια από την πολιτική και την κοινωνία; Και, τελικά, ποιο είναι το βήμα που έρχεται μετά;
Μια συνέντευξη που δεν χαϊδεύει αυτιά και δεν γράφτηκε για να περάσει απαρατήρητη. Διαβάζεται ως εξομολόγηση, λειτουργεί ως πολιτική δήλωση και, κυρίως, αφήνει ίχνος.
