Με μια ομοβροντία εσωκομματικών πυρών βρίσκεται πλέον αντιμέτωπο το μέγαρο Μαξίμου, το οποίο (μετά τις έντονες πιέσεις στους βουλευτές του) πέτυχε μεν να αποσοβήσει την εκδήλωση μίας «γαλάζιας» ανταρσίας στην ψηφοφορία στη Βουλή για τις άρσεις ασυλίας, αλλά εντέλει το μόνο που κατάφερε ήταν να την καθυστερήσει απλώς για μία μέρα. Ήδη από την επομένη της ψηφοφορίας, το Μαξίμου έχει πια προσγειωθεί σε μία εσωκομματική εμπόλεμη ζώνη, όπου δέχεται τη μία ευθεία βολή μετά την άλλη από σειρά βουλευτών του, με έναυσμα την ανάρτηση του στενού συνεργάτη του πρωθυπουργού Άκη Σκέρτσου για τις πελατειακές σχέσεις, η οποία έγινε η αφορμή για να βγει στην επιφάνεια όλη η οργή που έχει συσσωρευτεί στο εσωτερικό της «γαλάζιας» Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Μία οργή που στον πυρήνα της έχει την απαξίωση που πολλά κοινοβουλευτικά στελέχη της ΝΔ αισθάνονται ότι υπάρχει από την πλευρά του Μαξίμου απέναντι στον ρόλο του βουλευτή.
Πέραν των πυρών του (ευρισκόμενου πια πολύ μακριά από το Κέντρο λήψης αποφάσεων) Μάκη Βορίδη, που πήραν και τη μεγαλύτερη δημόσια έκταση, εξίσου ευθείες ήταν και οι βολές του Ανδρέα Κατσανιώτη, ενώ αιχμηρά ήταν και τα «καρφιά» του Στέλιου Πέτσα.
Σφοδρή κριτική
Ο βουλευτής Αχαΐας της ΝΔ, Ανδρέας Κατσανιώτης, προχώρησε (Αθήνα 9,84) στη διατύπωση μιας συνολικής σφοδρής κριτικής, που ξεκινούσε από την ανάρτηση Σκέρτσου και έφτανε μέχρι τις πρωθυπουργικές προτάσεις περί «ασυμβίβαστου υπουργού και βουλευτή» και περί αλλαγών στον εκλογικό νόμο και τον τρόπο εκλογής των βουλευτών, μέχρι ακόμα τις διαφορετικές ταχύτητες μεταξύ εξωκοινοβουλευτικών υπουργών (που εκ των υστέρων θα κατέβουν με σταυρό) και βουλευτών – μη υπουργών, αλλά και μέχρι τη λειτουργία των κομματικών οργάνων.
Πυρά στον «εκπρόσωπο του επιτελικού κράτους»
Αναφορικά με την ανάρτηση του υπουργού Επικρατείας, ο κ. Κατσανιώτης έστρεψε τα πυρά του στον στενό συνεργάτη του πρωθυπουργού, αναφέροντας ότι «κανείς από μας που μπήκαμε στη βάσανο εκπροσώπησης των πολιτών δεν θέλαμε να ανοίξουμε κέντρο εξυπηρέτησης πολιτών. Το ερώτημα νομίζω που πρέπει να τεθεί είναι αν φταίει ο βουλευτής που δέχεται την αγωνία ενός πολίτη και δεν φταίει ο εκπρόσωπος του επιτελικού κράτους που 7 χρόνια δεν έχει καταφέρει να κερδίσει το «βαθύ κράτος» και να κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών».
Για να προσθέσει: «Το κράτος και, αν θέλετε, η διαδικασία της κυβέρνησης που ο κ. Σκέρτσος 7 χρόνια είναι στον πυρήνα, θα έπρεπε να έχει λύσει πολύ παραπάνω προβλήματα έτσι ώστε να μην παίρνουν εμάς τους βουλευτές. Άρα συμφωνώ με τη λογική του, αφορά τον ίδιο πολύ περισσότερο από εμάς».
Στο μεταξύ, αιχμές άφησε και γενικότερα για τους εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς, σημειώνοντας ότι «οι τεχνοκράτες πρέπει αφενός να κρίνονται από το αποτέλεσμα και αφετέρου να παίζουν έναν ρόλο. Σε αυτή τη διαδικασία δεν είναι κανείς άμοιρος ευθυνών».
«Πεφωτισμένο Κέντρο»
Αναφερόμενος, δε, στις πρωθυπουργικές προτάσεις (και τις διαρροές) για το «ασυμβίβαστο βουλευτή – υπουργού» και για «εκλογή διαφορετικού εκλογικού χάρτη στη χώρα», άσκησε επίσης ευθεία κριτική: «Εγώ έχω μια αντίληψη που λέει ότι τέτοιου τύπου θέματα πρέπει να ξεκινάνε από τα κάτω προς τα πάνω. Δεν είναι θέματα, αν θέλετε, που ένα Κέντρο πεφωτισμένο ορίζει».
Για να σημειώσει με νόημα: «Μιλάνε για το γερμανικό μοντέλο ή μιλάμε για ασυμβίβαστο υπουργού – βουλευτή. Υπάρχει και το αγγλικό μοντέλο, που απαγορεύεται να υπάρχει υπουργός που δεν είναι βουλευτής και οι τεχνοκράτες μπορεί να γίνουν μόνο υφυπουργοί».
«Ασυμβίβαστο για εξωκοινοβουλευτικούς»
Και να τονίσει: «Εγώ θα έλεγα να υπάρχει ένα ασυμβίβαστο που να λέει ότι όποιος εξωκοινοβουλευτικός [υπουργός] δεν είναι βουλευτής, να μην έχει δικαίωμα να κατέβει [στις εκλογές]. Γιατί εδώ είδαμε αρκετοί να γίνονται υπουργοί μέχρι την τελευταία μέρα της θητείας της κυβέρνησης -που είναι προνόμιο του πρωθυπουργού, δεν διαφωνεί κανείς σ’ αυτό- να κατεβαίνουν ως υπουργοί, και μετά να εκλέγονται και μετά να ξαναγίνονται υπουργοί». Στηλιτεύοντας έτσι τη διαφορετική αφετηρία σε σχέση με την επιρροή τους στο εκλογικό σώμα, από την οποία ξεκινούν οι ήδη υπουργοί που εκ των υστέρων θα κατέβουν με σταυρό, σε σχέση με τους απλούς βουλευτές.
«Καρφιά»
Μεταξύ των «καρφιών» που εκτόξευσε ο κ. Κατσανιώτης, ήταν επίσης ότι «δε μπορεί η Βουλή να είναι ένας τυπικός διεκπεραιωτής πολιτικών», καθώς και ότι «οι πολίτες επιλέγουν τους εκπροσώπους τους, άρα αν δεν μας αρέσουν αυτοί οι εκπρόσωποι σημαίνει ότι δεν μας αρέσουν αυτοί οι πολίτες». Επιπλέον με νόημα είπε: «Δεν υπάρχει λόγος αυτή τη στιγμή να πηγαίνουμε σε μοντέλα τα οποία έχουν ένα πρόσωπο στο Κέντρο τους».
Σαφείς αιχμές άφησε και για τη λειτουργία των κομματικών οργάνων, σημειώνοντας ότι αυτά θα πρέπει να συζητηθούν ευρύτατα στην παράταξη: «Να μιλήσει η Κοινοβουλευτική Ομάδα, να συνεδριάσουν τα όργανα. Τα κόμματα ξέρετε έχουν διαδικασίες. Δυστυχώς η Πολιτική μας Επιτροπή έχει συνεδριάσει ελάχιστα, για να μπουν θέματα και ανησυχίες. Στα προσυνέδρια που γίνονται δεν υπάρχει χώρος για τέτοιου τύπου πολιτικές ζυμώσεις».
Εκτεταμένη δυσαρέσκεια
Και η σφοδρή κριτική αυτή του Ανδρέα Κατσανιώτη εκφράζει πάρα πολλούς ακόμα βουλευτές που σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο. Πολλά κοινοβουλευτικά στελέχη της ΝΔ, σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις, δεν κρύβουν τη δυσαρέσκειά τους για το γεγονός ότι σε όλη τη διάρκεια της 7ετούς θητείας της κυβέρνησης βλέπουν στο κυβερνητικό σχήμα να αξιοποιούνται πολλά στελέχη που προέρχονται από άλλους πολιτικούς χώρους -και δη εξωκοινοβουλευτικά- έναντι των στελεχών που προέρχονται από τη ΝΔ.
«Εύνοια των δικών του»
Πολλά «γαλάζια» στελέχη βλέπουν ότι με αυτόν τον τρόπο όλα αυτά τα χρόνια ο πρωθυπουργός φτιάχνει τη δική του προσωπική εσωκομματική τάση (έναντι των άλλων τάσεων), με στελέχη που θα έχουν προσωπική αναφορά στον ίδιο, ενώ σε συνομιλητές τους καταγγέλλουν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιδιώκει ένα μοντέλο στο οποίο θέλει να ευνοεί τους δικούς του σε βάρος των υπολοίπων στο κόμμα, τους οποίους θα ρίχνει στην αρένα και όποιος καταφέρει να επιβιώσει.
«Ισχυροποίηση του αρχηγού»
Τα ίδια στελέχη βλέπουν ακόμα ότι και με όλες τις εξαγγελίες που (αυτή τη στιγμή για λόγους αλλαγής ατζέντας) ο πρωθυπουργός ρίχνει στο δημόσιο διάλογο (ασυμβίβαστο, εκλογικός νόμος) τελικά αποσκοπεί και πάλι στην περεταίρω διόγκωση του υδροκέφαλου «επιτελικού κράτους» και στην ακόμα μεγαλύτερη ισχυροποίηση του ίδιου, ως αρχηγού, και του πρωθυπουργικού Κέντρου στο Μαξίμου. Και ταυτόχρονα θεωρούν ότι αποσκοπούν στην απαξίωση των βουλευτών που, όπως καταγγέλλουν, λογίζονται μόνο ως φορείς τυπικής επικύρωσης, δια της ψήφου τους στη Βουλή, των νομοσχεδίων που έρχονται από τα πάνω και στην ουσία παραμένουν παραγκωνισμένοι.
H έντονη αυτή δυσαρέσκεια υπάρχει όλα αυτά τα χρόνια στο εσωτερικό της ΝΔ, αλλά σκεπαζόταν κάτω από το εκλογικό ποσοστό του 41%. Τώρα που τα δημοσκοπικά ποσοστά της ΝΔ είναι πλέον πολύ χαμηλά και που η κυβέρνηση στροβιλίζεται στη δίνη των σκανδάλων και σε κρίση, η εσωκομματική γκρίνια πια απελευθερώνεται.
Στο στόχαστρο το Μαξίμου
Εξ ου και η αφορμή μπορεί να υπήρξε η ανάρτηση του Άκη Σκέρτσου, όμως έμπειρα «γαλάζια» στελέχη παρατηρούν ότι ο στόχος και ο τελικός αποδέκτης των εσωκομματικών πυρών είναι το ίδιο το Μαξίμου.
Υπενθυμίζεται ότι ο Μ. Βορίδης έριξε ευθείες βολές προς τον υπουργό Επικρατείας, κάνοντας λόγο, μεταξύ άλλων, για «αφ’ υψηλού κριτική» που δε μπορούν να ασκούν οι εξωκοινοβουλευτικοί στους βουλευτές που διεκδικούν ψήφο (Παραπολιτικά 90.1).
Από τη δική του πλευρά ο Στέλιος Πέτσας, ρίχνοντας σαφή «καρφιά», δήλωσε «αναφανδόν υπέρ του σταυρού προτίμησης», τον οποίο χαρακτήρισε την «πιο δημοκρατική διαδικασία», ενώ πρόσθεσε πως «δεν πιστεύω ότι το θέμα του πελατειακού κράτους ή του ρουσφετολογικού ενδεχομένως προσανατολισμού που έχουν πολλοί οφείλεται στην νομοθετική εξουσία, αλλά σε έναν συνδυασμό πραγμάτων στο πολιτικό μας σύστημα στο οποίο πρωτίστως ευθύνεται η εκτελεστική εξουσία», καταλήγοντας με νόημα: «Καλό είναι πριν κάνουμε αφορισμούς να έχουμε σκεφτεί λίγο τι έχουμε πράξει εμείς οι ίδιοι» (Παραπολιτικά 90,1).
Αιχμές
Αιχμές, μάλιστα, κατά της ανάρτησης Σκέτσου άφησε ακόμα και ο υφυπουργός Δικαιοσύνης Γιάννης Μπούγας, ο οποίος είπε ότι «όποιος δεν έχει διεκδικήσει το σταυρό του ψηφοφόρου δύσκολα αντιλαμβάνεται το πως αυτός κερδίζεται», για να το μετριάσει στη συνέχεια, λέγοντας πως «από την άλλη πλευρά όμως δεν θέλω να πάω και στην άλλη όχθη και να ισχυριστώ ότι δεν έχει αίσθηση του τι συμβαίνει στην κοινωνία και το πως διαμορφώνεται η σχέση εκλογέα και βουλευτή ένας υπουργός ακόμη κι αν δεν έχει διεκδικήσει τον σταυρό και είναι εξωκοινοβουλευτικός» (Παραπολιτικά 90,1).
Το Μαξίμου
Από την πλευρά του το Μαξίμου, δια του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, υπερασπίστηκε τον Άκη Σκέρτσο, αναφέροντας ότι «ουδέποτε ο κύριος Σκέρτσος στοχοποίησε τους βουλευτές. Μπορεί κάποιοι να το εξέλαβαν έτσι. Αν διαβάσει κανείς την ανάρτησή του ούτε τέτοιο σκοπό είχε, ούτε κάτι τέτοιο έκανε», ενώ επιχείρησε να αμβλύνει τις εντάσεις με την Κοινοβουλευτική Ομάδα, λέγοντας ότι «είναι εντελώς λάθος η άποψη, ότι φταίει ο πολίτης που ζητάει να βρει το δίκιο του ή ο βουλευτής που μεταφέρει το αίτημα του πολίτη. Φταίει το κράτος για όλα αυτά τα χρόνια που χάθηκαν και δεν έγιναν οι μεγάλες αλλαγές» και τελικά διαβεβαιώνοντας ότι δεν υπάρχει κανένα ζήτημα ως προς τη συμμετοχή όσων ήρθησαν οι ασυλίες τους στα ψηφοδέλτια (πλην προφανώς Καραμανλή – Παπακώστα που έχουν ήδη δηλώσει ότι δεν θα είναι).
Υπενθυμίζεται πως ο πρώτος που διατύπωσε «καρφιά» με αφορμή την ανάρτηση Σκέρτσου, ήταν ο Γιάννης Οικονόμου, ο οποίος, χωρίς να κατονομάσει τον υπουργό Επικρατείας, τον κατηγόρησε ότι «δεν έχει επαρκή επαφή με την ζώσα και δρώσα πραγματικότητα», ενώ ο πρώτος που έθεσε θέμα απαξίωσης των βουλευτών ήταν ο Γιώργος Βλάχος, ο οποίος κατήγγειλε βουλευτές δύο κατηγοριών, κάνοντας λόγο από τη μία για «ευνοημένους» και «αρχοντόπουλα», και από την άλλη για αυτούς «που κρατούν την επικοινωνία με την κοινωνία ζωντανή».
