«Δεν μπορείτε να θάψετε την Αλήθεια»: Μήνυση της Μαρίας Καρυστιανού κατά της Προανακριτικής της ΝΔ για τα Τέμπη
Σε μια συγκλονιστική συνέντευξη Τύπου, η Μαρία Καρυστιανού, πρόεδρος του Συλλόγου Ατόμων Πληγέντων από το Δυστύχημα των Τεμπών, ανακοίνωσε την κατάθεση μήνυσης κατά των μελών της προανακριτικής επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, κατηγορώντας τους για παραβίαση του Συντάγματος και για σύνταξη πορίσματος χωρίς τη στοιχειώδη έρευνα.
«Κατέθεσα μήνυση κατά των μελών της Προανακριτικής της ΝΔ, που συνέταξαν και υπερψήφισαν ένα πόρισμα χωρίς καμία προκαταρκτική εξέταση, χωρίς να καλέσουν μάρτυρες, χωρίς να ανοίξουν τηλέφωνα, χωρίς να αναζητήσουν στοιχεία. Γιατί εμείς ζητάμε μόνο ένα πράγμα: την αλήθεια», δήλωσε με δάκρυα και οργή.
Η ομιλία της δεν ήταν απλώς καταγγελτική – ήταν μια κραυγή αγωνίας, θλίψης και απόφασης να μη σβηστεί η μνήμη των θυμάτων. Μίλησε για «έγκλημα» και για μια πολιτεία που «μπάζωσε» το σημείο του δυστυχήματος, κυριολεκτικά και μεταφορικά, εξαφανίζοντας κρίσιμα αποδεικτικά στοιχεία. Οι συγγενείς, όπως είπε, βρέθηκαν να ψάχνουν μόνοι τους στα χωράφια για να βρουν μέλη των αγαπημένων τους – μερικοί δεν έλαβαν ούτε στάχτες.
Η κ. Καρυστιανού περιέγραψε έναν «οδυνηρό Γολγοθά» όπου οι γονείς έγιναν επιστήμονες, νομικοί και ερευνητές από ανάγκη. Ανέφερε εμπόδια στη Δικαιοσύνη, καθυστερήσεις, απόκρυψη στοιχείων και τελικά μια συγκάλυψη που συνεχίζεται:
«Το βαθύ κράτος λειτουργεί, προσφέροντας πλήρη προστασία στους υψηλά ιστάμενους εμπλεκόμενους», τόνισε.
Η ίδια δεν δίστασε να αποδομήσει το αφήγημα της κυβέρνησης για το δυστύχημα.
«Έγκλημα είναι, γιατί δεν υπήρχε ασφάλεια, δεν υπήρχε τηλεδιοίκηση, δεν υπήρχαν εκπαιδευμένοι σταθμάρχες. Και τα εκατομμύρια που διατέθηκαν για έργα ασφαλείας έγιναν χρέος και πρόστιμο στο ελληνικό κράτος.»
Ξεχωριστή μνεία έκανε στην κρατική “ανεξάρτητη” αρχή ΕΟΔΑΣΑΑΜ, που δημιουργήθηκε… μετά την τραγωδία. Κατήγγειλε πως τα μέλη της επιτροπής που τολμούν να πουν την επιστημονική αλήθεια λοιδορούνται, αμφισβητούνται ή φιμώνονται, και πως το ίδιο το κράτος στρέφεται πια ενάντια στον εαυτό του για να καλύψει τις αλήθειες που το πόρισμα κατά λάθος φώτισε.
«Σπέρνουν σύγχυση και αμφιβολία για να φέρουν εμάς – τους συγγενείς των θυμάτων – στο ίδιο επίπεδο με τους ενόχους. Να μας κάνουν όλους “ίδιους”. Αλλά δεν είμαστε. Ο λαός βλέπει. Και η αλήθεια πάντα βρίσκει τρόπο να βγει στο φως.»
Η Μαρία Καρυστιανού έκλεισε με λόγια που σφραγίζουν μια εποχή και θέτουν τον τόνο για μια ιστορική μάχη δικαίωσης:
«Διψούμε για δικαιοσύνη. Για έναν κόσμο δίκαιο, γεμάτο οξυγόνο. Και θα το πετύχουμε, γιατί έχουμε τη βοήθεια του ουρανού. Η δικαίωση είναι ήλιος. Και τον ήλιο, όσο κι αν προσπαθούν, δεν μπορούν να τον κρύβουν για πάντα.»
Αναλυτικά η ομιλία της Μαρίας Καρυστιανού
«Στις 28/2/2023 η Ελλάδα συγκλονίστηκε από μία τραγωδία. Δύο τρένα συγκρούστηκαν, τουλάχιστον 57 άνθρωποι σκοτώθηκαν, κάποιοι από τη σύγκρουση, κάποιοι από την έκρηξη και τη φωτιά που ξέσπασε αμέσως μετά.
Σε κάποιες οικογένειες παραδόθηκαν οι σοροί των θυμάτων του, σε άλλες μόνο μέλη.
Κάποιες άλλες πήραν μία χούφτα στάχτες, μία οικογένεια απολύτως τίποτα.
Και τότε ξεκίνησε η πιο ανάλγητη δοκιμασία. Το κράτος μπαίνει σαν σίφουνας και μπαζώνει τα πάντα στο πεδίο του εγκλήματος των Τεμπών.
Εξαφανίζει όλα τα κρίσιμα αποδεικτικά στοιχεία και τα θάβει κάτω από ογκώδη μπάζα ώστε να μη βγει η αλήθεια στο φως. Οι συγγενείς άρχισαν να ψάχνουν μόνοι τους, σε χωράφια, για να βρουν μέλη των αγαπημένων τους και να τους θάψουν όπως τους αξίζει.
Κανείς δεν ανέλαβε την ευθύνη, κανείς δεν τήρησε τη βασική υποχρέωση της πολιτείας, να προστατεύσει να ερευνήσει, να αποδώσει δικαιοσύνη. Γιατί άραγε;
Τον λόγο τον καταλαβαίνουμε όλοι, είναι ο λόγος που κατεβήκαμε στους δρόμους.
Ένας χείμαρρος ανθρώπων που δεν αντέχει να τον θεωρεί το κράτος αφελή και που διψά για δικαιοσύνη. Ξεκίνησε ένας οδυνηρός Γολγοθάς χωρίς τέλος.
Ένας αγώνας συγγενών που αναγκάστηκαν να γίνουν ερευνητές, επιστήμονες νομικοί.
Που έπρεπε πρώτα να μάθουν τι σημαίνει τηλεδιοiκηση, συστήματα ασφαλείας, εκπαίδευση προσωπικού για να μπορούσαν να καταλάβουν τι δεν έγινε.
Συνειδητοποιήσαμε πολύ γρήγορα ότι μετά το έγκλημα της έκθεσης των παιδιών μας στο θάνατο ακολούθησε ένα ακόμα, αυτό της συγκάλυψης.
Το βαθύ κράτος σε πλήρη λειτουργία, προς πάσα κατεύθυνση, προσφέρει εδώ και δύο χρόνια υπηρεσίες πλήρους προστασίας στους υψηλά ιστάμενους εμπλεκόμενους του εγκλήματος.
Έγκλημα ονομάζεται μία τέτοια σύγκρουση, επειδή ο αρμόδιος υπουργός εγγυόταν δημόσια λίγες μέρες πριν την ασφάλεια, ενώ ασφάλεια δεν υπήρχε πουθενά. Ούτε τηλεδιοίκηση υπήρχε. Δεν υπήρχαν εκπαιδευμένοι σταθμάρχες, ούτε συντονισμός, ούτε τήρηση πρωτοκόλλων. Εκατομμύρια ευρώ της ΕΕ και των Ελλήνων διατέθηκαν σε έργα που δεν έγιναν ποτέ, έργα ζωής που έμειναν στα χαρτιά. Εκατομμύρια ευρώ που κατέληξαν να γίνουν χρέος και πρόστιμο στο Ελληνικό Κράτος για όλα αυτά που δεν έχουν γίνει.
Στραφήκαμε λοιπόν στη Δικαιοσύνη, το καταφύγιο των πολιτών.
Και εκεί βρήκαμε εμπόδια. Εμπόδια στην διερεύνηση, σιωπή, σκόπιμες καθυστερήσεις για να καμφθεί το ηθικό μας, απόκρυψη στοιχείων.
Αναγκαστήκαμε να ψάξουμε μόνοι μας για να αποδείξουμε πώς κάηκαν τα παιδιά μας από εύφλεκτες χημικές ουσίες, να φτάσουμε στα όρια της αντοχής μας για να ακουστεί η φωνή της απόγνωσής μας, για να ακουστεί η αλήθεια.
Και σήμερα δυο χρόνια μετά βρισκόμαστε θεατές της μεγαλύτερης παραπλάνησης και επικοινωνιακής εξαπάτησης της κοινωνίας.
Εμείς που χωρίς να έχουμε το καθήκον της έρευνας έχουμε λάβει εκούσια επ’ ώμου και έχουμε αναδείξει όλες τις εγκληματικές πράξεις και παραλείψεις των αρμόδιων αρχών κατηγορούμαστε από την κυβέρνηση – αν είναι δυνατόν – για σκόπιμη απόκρυψη της αλήθειας!
Εμείς που διαμαρτυρηθήκαμε στους δρόμους μαζί με όλη την Ελλάδα γιατί υπουργοί που ευθύνονται για το έγκλημα βρίσκονται ακόμα μέσα στη Βουλή και προστατεύονται από εκείνη ώστε να αποποιηθούν των ευθυνών τους και των συνεπειών.
Εμείς που αναγκαστήκαμε να προστρέξουμε για αμερόληπτη βοήθεια στο εξωτερικό. Εμείς που από την αρχή καταγγείλαμε στις Βρυξέλλες ότι ο ΕΟΔΑΣΑΑΜ, μία θεωρητικά ανεξάρτητη αρχή (όσο ανεξάρτητη μπορεί να είναι στο επιτελικό κράτος μας) δεν υπήρχε καν όταν έγινε το δυστύχημα.
Ο Οργανισμός συστάθηκε αργότερα αφού πέταξαν τα παιδιά μας στον ουρανό.
Μετά εορτής λέγεται αυτό ή μάλλον καλύτερα μετά θάνατον.
Τα μέλη που τοποθετήθηκαν από το υπουργείο Μεταφορών με σκοπό να ελέγξουν τις ευθύνες του ίδιου του υπουργείου, οι καλύτεροι πραγματογνώμονες, «ό,τι καλύτερο υπήρχε», μπήκε στην επιτροπή, σύμφωνα με την κ. Μπακογιάννη.
Ένας δικηγόρος, δύο πολιτικοί μηχανικοί και ένας ψυχολόγος ανέλαβαν τη διερεύνηση της σύγκρουσης δύο τρένων και την έρευνα για την πυρόσφαιρα που δημιούργησε το παράνομα μεταφερόμενο καύσιμο.
Πριν λίγες ημέρες γίναμε θεατές και σε μία ακόμη τραγελαφική κατάσταση, μία νέα κρατική παρέμβαση. Αυτή τη φορά το κράτος είναι εναντίον του εαυτού του, του μερικού ελεγχόμενου πορίσματος του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, γιατί βγάζει στο φως κάποιες αλήθειες που δεν βολεύουν μεν αλλά είναι αδύνατο να αμφισβητηθούν δε.
Και έγινε το αναμενόμενο, ο ίδιος ο πρόεδρός του αμφισβήτησε αρχικά δημόσια τα μέλη της επιτροπής που τόλμησαν να πουν την επιστημονική αλήθεια, πως τα έλαια σιλικόνης δεν μπορούν να προκαλέσουν την έκρηξη, την ανάφλεξη και φυσικά το φαινόμενο της πυρόσφαιρας που κατέκαψε περί τους 30 νέους ανθρώπους, τα παιδιά μας.
Είχε προηγηθεί η κατ’ επανάληψιν αμφισβήτηση κάθε πραγματογνώμονα που δημοσίως πήρε παρόμοια θέση, με απαξίωση και δολοφονία χαρακτήρων.
Αναμενόμενο για τους αδίστακτους εμπλεκόμενους.
Όταν η επιστημονική αλήθεια είναι ολοφάνερη μόνο με επικοινωνιακά τρικ μπορεί να επιβιώσει το ψέμα.
Οι απόψεις τους καλλιεργούνται από μέσα επικοινωνιακά καθώς δεν μπορούν να στηριχθούν επιστημονικά.
Σύγχυση, πάνω στη σύγχυση προσπαθούν ώστε στο τέλος ώστε να γίνουμε όλοι -θύτες και θύματα- ένα κουβάρι.
Σπείρουν αμφιβολίες και διχασμό για να εμπλέξουν στο δικό τους έγκλημα, εσάς, εμάς και όλη την κοινωνία.
Να δείξουν και να πείσουν πως όλοι είμαστε ίδιοι και στην τελική όλοι φταίμε.
Η πρόθεσή τους είναι ξεκάθαρη και ανήθικη.
Υποτιμούν όμως το μυαλό του Έλληνα που βλέπει ότι αυτά τα επικοινωνιακά τερτίπια πλέον βγάζουν μάτι και δεν πείθουν.
Η αλήθεια είναι πάντα μία.
Οι κυβερνώντες της Βουλής απαξιώσανε τον σιδηρόδρομο, οι κυβερνώντες κατασπατάλησαν τα χρήματα της 717, οι κυβερνώντες δεν προστάτευσαν και ακόμα και τώρα θέτουν σε κίνδυνο τους επιβάτες, οι κυβερνώντες διόρισαν σε θέσεις ευθύνης ακατάλληλους ανθρώπους, οι κυβερνώντες έδωσαν αμέσως εντολή συγκάλυψης, οι κυβερνώντες όρισαν και διόρισαν πολύτιμα δεκανίκια που εξυπηρετούν το αφήγημά τους, οι κυβερνώντες ελέγχουν πλήρως την ανάκριση και προς τα πού θα στραφούν οι έρευνες ώστε το αφήγημα του ανθρώπινου λάθους ως μοναδικό αίτιο να τους γλιτώσει και αυτή τη φορά.
Οι κυβερνώντες θάβουν με τόνους ψέματα και λάσπης ανθρώπους, συνειδήσεις και την ίδια τη Δικαιοσύνη.
Οι γονείς και η κοινωνία δεν έχει καμία σχέση με το σκοτάδι τους.
Εμείς αναζητούμε τη λαμπερή αλήθεια, αντλούμε οξυγόνο και μόνο προσπαθώντας.
Αναζητούμε όλους τους ενόχους, αναζητούμε την δικαιοσύνη για τα 57 θύματα, για όσες και όσους δεν γύρισαν σπίτι.
Για να μην υπάρξει ποτέ ξανά τέτοια τραγωδία, γιατί μας λείπει το φως της αληθινής δικαιοσύνης.
Γιατί διψούμε για ένα δίκαιο κόσμο, γεμάτο οξυγόνο. Και θα το πετύχουμε, γιατί έχουμε τη βοήθεια του ουρανού.
Γιατί η δικαίωση είναι ήλιος και τον ήλιο όσα χρήματα του κόσμου αν ξοδέψει κανείς δεν μπορεί να τον κρύβει για πάντα.
Σας ευχαριστώ».
