Τοξικότητα και Αδιέξοδα στην Πολιτική
Της Βιργινίας Μάρκου
Δεν είναι η πρώτη φορά, που διαπιστώνουμε -δίχως έκπληξη- τις ομοιότητες μεταξύ Κεντρικής Πολιτικής Σκηνής και Αυτοδιοίκησης, αναφορικά με τον τρόπο που δραστηριοποιούνται οι αιρετοί εκπρόσωποι της κοινωνίας.
Έκπληξη θα ήταν δύσκολο να προκληθεί, αφού Βουλευτές και Δημοτικοί Σύμβουλοι προέρχονται από τον ίδιο λαό, αλλά και απευθύνονται στους ίδιους πολίτες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται (θυμικό – χαρακτήρας – συμπεριφορά – ιδιοσυγκρασία).
Την πρόσφατη κοινοβουλευτική συζήτηση με αφορμή την πρόταση μομφής στην Κυβέρνηση, επισκίασε η λεκτική απρέπεια στο πρόσωπο της Ζωής Κωνσταντοπούλου, από συνάδελφό της, Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας (σ.σ. τέως Νεοδημοκράτη για την ακρίβεια, αφού έχει ήδη διαγραφεί).
«Άντε κάνε κανα παιδί ή τουλάχιστον, υιοθέτησε για να ηρεμήσεις!» ήταν η εν λόγω προτροπή, που πάγωσε την αίθουσα, μαζί και το πανελλήνιο.
Αντίστοιχα, στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ραφήνας Πικερμίου, η Δήμητρα Τσεβά… υπέδειξε στον Ευάγγελο Μπουρνού τον τάφο, όπου θα μπορούσε κάλλιστα να θαφτεί, όταν μας αφήσει χρόνους!!! (σ.σ. κάτι που όπως φάνηκε, η Δήμαρχος εύχεται να μην καθυστερήσει πολύ!!!)
Συγνώμες -αν και με πολλούς αστερίσκους- ακούστηκαν και στις δύο περιπτώσεις, με την παραδοχή ότι «εκτροχιάστηκαν» (σ.σ. ενδιαφέρουσα η επιλογή του όρου, που παραπέμπει βεβαίως, στην τραγωδία των Τεμπών).
Είναι γνωστό πάντως, πως όταν είμαστε οργισμένοι, λέμε τις αλήθειες μας!
Και μπορεί, ως αποτέλεσμα, Κωνσταντοπούλου και Μπουρνούς να ωφελήθηκαν πολιτικά (βλ. την εκτόξευση δημοσκοπικά) πλην όμως, τα νέα για τον δημόσιο βίο, δεν είναι καλά:
- Πολύ νερό στον μύλο της τοξικότητας στην Πολιτική
- Αποθάρρυνση – απογοήτευση – απομάκρυνση της κοινωνίας από τα κοινά και ειδικά των νέων
- Ενίσχυση της κατάθλιψης των συμπολιτών μας, οι οποίοι βλέπουν τους θεσμούς να καταρρέουν και να συνθλίβονται
Σε κυβερνητικό επίπεδο, οι πολίτες μετακινούνται -σε πρόθεση ψήφου- από το ένα ιδεολογικό άκρο στο άλλο, σαν το εκκρεμές, με μία διάθεση τιμωρητική και αντισυστημική, ενώ σε τοπικό επίπεδο και συγκεκριμένα στον Δήμο Ραφήνας Πικερμίου, αρχίζει πλέον και γίνεται συνείδηση η υποψία ότι η Δήμαρχος δεν θα καταφέρει να ολοκληρώσει τη θητεία της, αλλά θ’ αναγκαστεί σε παραίτηση νωρίτερα.
Μέσα σε αυτό το θλιβερό κλίμα, δεν μας μένει κάτι άλλο παρά η ελπίδα:
«Στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα».
