Η δήλωση της Μαρίας Καρυστιανού για τον διχασμό που βιώνει ως γυναίκα και ως γιατρός, στο θέμα των αμβλώσεων και η σπουδή της να σπεύσει να τις χαρακτηρίσει ως ένα θέμα που πρέπει να μπει σε «δημόσια διαβούλευση» έριξε μια και καλή τις μάσκες αναφορικά με το τι πρεσβεύει πολιτικά η πρώην πρόεδρος του συλλόγου θυμάτων των Τεμπών.
Αποδείχθηκε δηλαδή πως όσα έχει αναφέρει κατά καιρούς στις παρεμβάσεις της περί μη ύπαρξης ιδεολογικού διαχωρισμού Αριστεράς-Δεξιάς δεν ήταν τίποτε περισσότερο από μια αποθέωση της μεταπολιτικής. Επειδή όμως τα χούγια δεν κρύβονται και επειδή η ίδια όπως έχει δηλώσει υπήρξε ψηφοφόρος της ΝΔ στο παρελθόν, ενώ και οι πολιτικές της παρέες κινούνται δεξιότερα της δεξιάς, η δήλωση για τις αμβλώσεις ήταν μάλλον κάτι αναμενόμενο…
Κάν’το όπως η Μελόνι και ο Τραμπ
Η κυρία Καρυστιανού στο θέμα των αμβλώσεων φαίνεται πως ακολουθεί την τακτική της Ιταλίδας πρωθυπουργού, Τζόρτζια Μελόνι. Στην καθολική Ιταλία η άμβλωση νομιμοποιήθηκε το 1978. Η επικεφαλής του κόμματος «Αδέλφια για την Ιταλία», Τζόρτζια Μελόνι αν και υποσχέθηκε να μην αλλάξει τον νόμο, πήρε σειρά μέτρων που επί της ουσίας δυσκολεύουν την άμβλωση για όσες γυναίκες την επιθυμούν. Όλο και περισσότεροι γυναικολόγοι αρνούνται να διακόψουν τις κυήσεις, ενώ το πιο ανατριχιαστικό όλων είναι ότι επιτρέπει σε πολέμιους των αμβλώσεων να εισέρχονται σε κλινικές αμβλώσεων, προκειμένου να αποτρέψουν τις γυναίκες από το να κάνουν έκτρωση.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Ευρώπη οι αμβλώσεις απαγορεύονται πλήρως στη Μάλτα και μερικώς (με εξαιρετικά αυστηρό πλαίσιο) στην Πολωνία.
Στις ΗΠΑ πάλι αν και υπάρχει ομοσπονδιακός νόμος για τις αμβλώσεις, αξίζει να σημειωθεί ότι ένα από τα πρώτα πράγματα που έκανε ο Τραμπ ήταν να ακυρώσει οδηγία που βρισκόταν σε ισχύ από την περίοδο διακυβέρνησης Μπάιντεν, σύμφωνα με την οποία τα νοσοκομεία μπορούσαν να διενεργούν επείγουσες αμβλώσεις όταν αυτές κρίνονταν ιατρικά απαραίτητες, ακόμη και σε πολιτείες όπου ίσχυαν περιορισμοί ή πλήρεις απαγορεύσεις.
Και μιας και αναφερθήκαμε στις ΗΠΑ και τον πρόεδρο Τραμπ, αξίζει να δούμε την απάντηση της κας Καρυστιανού στο ερώτημα που της έγινε για τη διαμάχη αναφορικά με τη Γροιλανδία. Αφού ευχήθηκε να επικρατήσει η «παγκόσμια ειρήνη» δεν πήρε θέση για το ζήτημα λέγοντας ότι πρέπει να μιλήσει με τους ειδικούς συνεργάτες της πριν τοποθετηθεί επ’ αυτού. Πάντως, δεν χρειάζεται κανείς πτυχίο διεθνών σχέσεων για να ξεκαθαρίσει πως η οποιαδήποτε απειλή εις βάρος της κυριαρχίας μιας χώρας από κάποια άλλη, είναι απολύτως καταδικαστέα…
Κανένας αιφνιδιασμός
Κάπου εδώ πρέπει να πούμε πως ουδείς προοδευτικός πολίτης από εκείνους που, όντας απογοητευμένοι από το πολιτικό σύστημα και δη την κατάσταση των κομμάτων της αντιπολίτευσης, σκέφτηκε να συσπειρωθεί με τον αγώνα για την ανατροπή της κυβέρνησης Μητσοτάκη, τασσόμενος ανοιχτά «με τη Μαρία», δεν μπορεί να δηλώνει αιφνιδιασμένος.
Η κυρία Καρυστιανού ουδέποτε έκρυψε τι πιστεύει, τουναντίον σε κάθε ευκαιρία -και σε κάθε συνέντευξη- ξεδίπλωνε πτυχές του χαρακτήρα της και της αντίληψης που έχει για τα πράγματα.
Φερ ειπείν, η κυρία Καρυστιανού σε κάθε ευκαιρία μιλάει για την ιδιαίτερη σχέση που έχει με την πίστη και τη θρησκεία. Προφανώς είναι δικαίωμά της να πιστεύει ό,τι θέλει, όταν όμως η πίστη μπλέκεται με την πολιτική και δεν υπάρχει διαχωρισμός, τότε τα πράγματα είναι μάλλον δύσκολα.
Πατρίδα-Θρησκεία-Οικογένεια
Σε συνέντευξή της στη διαδικτυακή Ζούγκλα τον προηγούμενο Νοέμβριο και σε ερώτηση: «Αν έπρεπε να διαλέξετε ανάμεσα σε τρία πράγματα, πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια, ποιο θα διαλέγατε;», η κυρία Καρυστιανού απάντησε (στο 22 και 39 της συνέντευξης):
«Είναι δύσκολο, γιατί στο δικό μου μυαλό είναι όλα ένα μαζί. Γιατί την οικογένεια θα την προστατεύσει η πατρίδα. Και η θρησκεία τα δένει όλα μαζί. Δεν μπορώ να τα ξεχωρίσω. Για μένα είναι ένας κύκλος, που το κάθε ένα συνδέεται με το άλλο και όλα μαζί κάνουν τον κύκλο της δύναμης. Αυτό που εάν το έχουμε, θα είμαστε ανίκητοι».
Ομολογουμένως τη συγκεκριμένη κοσμοθεωρία δεν περιμένεις να την ακούσεις από έναν προοδευτικό άνθρωπο. Εντύπωση όμως προκαλεί το πως ακριβώς μπλέκεται το μείγμα της θρησκείας με τις new age αναφορές περί «κύκλου της δύναμης». Θα μπορούσε να πει κανείς πως όλο αυτό ήταν τυχαίο. Όπως θα δούμε, δεν ήταν.
Τον Δεκέμβριο του 2025 σε συνέντευξή της στο TV100 ερωτάται -μεταξύ ερωτήσεων για τον Θεό- εάν Τον αισθάνεται, «δίπλα της κάθε στιγμή. Εάν νοιώθετε αυτή την επικοινωνία των ψυχών μέσω του Θεού με την Μάρθη; (σ.σ. το νεκρό παιδί της)»…
Η απάντηση ήταν: «Πάρα πολύ. Γι’ αυτό και θεωρώ ότι είναι πολύ σύμφωνη με όλα αυτά που κάνω…». Mε απλά λόγια και κάνοντας σαφή επίκληση στο συναίσθημα της μάνας που έχει χάσει το παιδί της, επικαλείται τον Θεό και την κόρη της για να νομιμοποιήσει τις επιλογές της. Τις πολιτικές επιλογές της εν προκειμένω, διότι πριν από την ερώτηση περί Θεού η κουβέντα στρεφόταν γύρω από το υπό δημιουργία κόμμα της.
Η ηγουμένη και ο Αρχάγγελος
Τον ίδιο μήνα, σε συνέντευξή της στον ΣΚΑΙ έρχεται να δικαιώσει τον επικοινωνιολόγο Νίκο Καραχάλιο, με τον οποίο συζητούσαν στο παρελθόν, αλλά βρίσκονται σε καθεστώς αντεγκλήσεων πλέον. «Δεν μπορώ να μην σας ρωτήσω και για κάτι που είπε ο κ. Καραχάλιος, ότι είστε μια γυναίκα που συμβουλεύεται μια ερημίτισσα γερόντισσα απ’ τη Συρία και μια νεαρή αστρολόγο», ήταν η ερώτηση που της έγινε.
Η κυρία Καρυστιανού απάντησε ως εξής: «Θα πω ότι ο τρόπος με τον οποίο προσπαθώ να διαχειριστώ το πένθος μου και ότι πραγματικά πιστεύω ότι ο Αρχάγγελος στέκεται δίπλα μου και ότι η κόρη μου είναι δίπλα στον Αρχάγγελο είναι κάτι προσωπικό μου, με έχει βοηθήσει πάρα πολύ….Όταν δεν μπορείς να καταλάβεις κάποια πράγματα, καλό είναι να μην τα σχολιάζεις. Η γερόντισσα που δεν είναι… είναι μια Ηγουμένη… ή ότι εγώ πιστεύω στον Αρχάγγελο είναι πράγματα τα οποία με βοηθούν να ξεπεράσω την κατάσταση και το πένθος που βρίσκομαι». Για να καταλήξει:
«Η Ηγουμένη, οι συνεργάτες μου, οι άνθρωποι που βρίσκονται δίπλα μου και με βοηθούνε σ’ όλο αυτό, προχωράμε όλοι μαζί».
Το γεγονός ότι στο πλευρό της κας Καρυστιανού βρίσκεται η Μαρία Γρατσία, δικηγόρος και πολιτεύτρια του κόμματος «Νίκη» που ταυτίζεται απόλυτα με το τρίπτυχο «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια», και η οποία επίσης καλείται σε συνεντεύξεις προκειμένου να κάνει γνωστό το όραμα του υπό διαμόρφωση πολιτικού φορέα, δεν αφήνει και πολλά περιθώρια παρερμηνείας αναφορικά με το που θα κινείται πολιτικά το κόμμα της κυρίας Καρυστιανού.
Δεξιότερα της Δεξιάς
Το αφήγημα της κας Καρυστιανού ότι δεν υπάρχει Δεξιά και Αριστερά και πως η ίδια συνομιλεί με όλους με κύριο αιτούμενο τη δικαιοσύνη, δυστυχώς για την ίδια και τον υπό ίδρυση φορέα της, δεν είναι καινούργιο. Έχει ακουστεί ουκ ολίγες φορές και σχεδόν πάντα από σχηματισμούς δεξιότερα της Δεξιάς. Λέμε «σχεδόν πάντα», καθώς κάτι παρόμοιο έχει εκφράσει και η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου. «Δεν κοιτάμε ούτε αριστερά, ούτε δεξιά. Κοιτάμε μπροστά». Αλλά για να επιστρέψουμε στα κόμματα δεξιότερα της Δεξιάς, χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Κυριάκος Βελόπουλος της Ελληνικής Λύσης, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω- έχει ζητήσει περιορισμούς στο θέμα των αμβλώσεων στην Ελλάδα.
Ανάρτηση του προέδρου της Ελληνικής Λύσης λίγες μέρες πριν τις εκλογές του 2019.
«Ούτε δεξιά ούτε αριστερά. Η Ελληνική Λύση απευθύνεται σε όλους τους Έλληνες», ήταν ένα από τα βασικά προεκλογικά συνθήματα της Ελληνικής Λύσης το 2019. Ο ίδιος σε συζήτησή του με αγρότες των μπλόκων πριν λίγο καιρό έλεγε πως «η φτώχεια είναι όλων. Δεν υπάρχει αριστερά η δεξιά», ενώ στο παρελθόν έχει αντικαταστήσει τη λέξη «φτώχεια» με τη λέξη «πείνα», υποστηρίζοντας ότι η πείνα «είναι μία, ούτε δεξιά ούτε αριστερή».
Η σπουδή αυτή δεν είναι τυχαία. Εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο «νομιμοποίησης» του ακροδεξιού λόγου. Όταν δηλαδή επιχειρείται το ζητούμενο, ώστε η συζήτηση για καίρια θέματα (π.χ. αμβλώσεις, μεταναστευτικό, ΛΟΑΤΚΙ+ θέματα κλπ.) να μην έχει οποιαδήποτε ιδεολογική χροιά, αλλά να εμφανίζεται ως απαίτηση της κοινής γνώμης στο πλαίσιο του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Κι αν για τον κ. Βελόπουλο βασικός του στόχος είναι «να ρίξει τον Μητσοτάκη», όπως λέει, για την κα Καρυστιανού το πρόβλημα δεν είναι τόσο τα πρόσωπα όπως φαίνεται, αλλά η «κάθαρση», λέξη που επικαλέστηκε ουκ ολίγες φορές μιλώντας στο Kontra Channel. Γενικά και αόριστα, όπως είναι κατά κύριο λόγο έως τώρα και το αφήγημά της. Όταν δεν μιλάει για αμβλώσεις ή για τα νερά του Αιγαίου και τους ψαράδες απ’ την Τουρκία…
in.gr
