Με πυρετώδεις ρυθμούς προχωρούν οι εργασίες αποκατάστασης στο Εθνικό Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο Σχοινιά, ένα έργο-σύμβολο που για χρόνια βρέθηκε στο περιθώριο, αλλά σήμερα επιστρέφει δυναμικά στο προσκήνιο.
Το εμβληματικό αυτό συγκρότημα, που κατασκευάστηκε την περίοδο 2002–2003 για τις ανάγκες των Ολυμπιακοί Αγώνες Αθήνας 2004, αποτελούσε μία από τις σημαντικότερες αθλητικές υποδομές της χώρας. Με κόστος που άγγιξε τα 50 εκατομμύρια ευρώ, υπήρξε για χρόνια ένα «κοιμώμενο» κεφάλαιο του ελληνικού Δημοσίου.
Σήμερα, όμως, η εικόνα έχει αλλάξει ριζικά.
Οι εργασίες αποκατάστασης έχουν μετατρέψει έναν εγκαταλελειμμένο χώρο σε ένα σύγχρονο, λειτουργικό και πλήρως αναβαθμισμένο αθλητικό κέντρο. Οι εικόνες από τον Σχοινιά θυμίζουν ξανά τις ένδοξες ημέρες του 2004, με το έργο να ετοιμάζεται να υποδεχθεί ξανά αθλητές και διοργανώσεις υψηλού επιπέδου.
Τα εγκαίνια αναμένονται στα τέλη Μαΐου, σηματοδοτώντας όχι απλώς την επαναλειτουργία ενός χώρου, αλλά τη διάσωση μιας εθνικής επένδυσης.
Ο άνθρωπος πίσω από την επανεκκίνηση
Στο επίκεντρο αυτής της προσπάθειας βρίσκεται ο Ισίδωρος Κούβελος.
Ο Κούβελος είναι επιχειρηματίας και αθλητικός παράγοντας, με βαθιά γνώση του Ολυμπιακού κινήματος και της διοίκησης μεγάλων οργανισμών. Από τη στιγμή που ανέλαβε τα ηνία της Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, έθεσε ως βασική προτεραιότητα την αξιοποίηση και επαναφορά των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων που για χρόνια παρέμεναν ανενεργές.
Και τα αποτελέσματα είναι ήδη ορατά. Μέσα σε μόλις δύο χρόνια, κατάφερε να ενεργοποιήσει διαδικασίες, να ξεμπλοκάρει μελέτες και να δώσει ουσιαστική κατεύθυνση σε έργα που είχαν «παγώσει». Το Κωπηλατοδρόμιο του Σχοινιά αποτελεί το πρώτο μεγάλο δείγμα γραφής.
Ένα σχέδιο που δεν σταματά εδώ, η αποκατάσταση του Σχοινιά δεν είναι μεμονωμένη ενέργεια. Αντίθετα, αποτελεί την αρχή ενός ευρύτερου σχεδιασμού που περιλαμβάνει:
- Την αναβάθμιση του Παναθηναϊκό Στάδιο
- Την επαναλειτουργία του Ολυμπιακού Κολυμβητηρίου Αθήνας
- Τη δημιουργία και αξιοποίηση κοιτώνων αθλητών
- Νέες μελέτες για κρίσιμες αθλητικές υποδομές σε όλη τη χώρα
Η στόχευση είναι σαφής: να αποκτήσει η Ελλάδα ξανά λειτουργικές, σύγχρονες και αξιοποιήσιμες Ολυμπιακές εγκαταστάσεις, που θα υπηρετούν όχι μόνο τον πρωταθλητισμό αλλά και την κοινωνία.
Η επιστροφή μιας χαμένης κληρονομιάς
Για χρόνια, η Ολυμπιακή κληρονομιά της χώρας αντιμετωπίστηκε ως βάρος. Σήμερα, φαίνεται να μετατρέπεται ξανά σε πλεονέκτημα.
Το Κωπηλατοδρόμιο του Σχοινιά δεν είναι απλώς ένα έργο που επαναλειτουργεί. Είναι ένα σύμβολο αλλαγής νοοτροπίας. Από την εγκατάλειψη, στην αξιοποίηση. Από τη σπατάλη, στην επένδυση. Και αν αυτό είναι μόνο η αρχή, τότε ίσως πράγματι βρισκόμαστε μπροστά σε μια ολική επανεκκίνηση του ελληνικού αθλητισμού.
Σε μια χώρα που για χρόνια έβλεπε τις υποδομές της να απαξιώνονται, η περίπτωση του Σχοινιά δείχνει ότι όταν υπάρχει σχέδιο, επιμονή και πολιτική βούληση, τίποτα δεν είναι χαμένο.
Και κάποιες φορές, χρειάζεται ένας άνθρωπος να τραβήξει μπροστά για να θυμηθεί μια ολόκληρη χώρα τι μπορεί να πετύχει.
