Σύντροφοι,
Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τις τελευταίες εξελίξεις στο κίνημα που ιδρύσαμε το 1974 για να αλλάξει την Ελλάδα.
Το ΠΑΣΟΚ δεν γεννήθηκε για να είναι μια παρέα ανθρώπων που διαγράφονται μεταξύ τους.
Γεννήθηκε για να εκφράσει έναν λαό.
Και όμως.
Μαθαίνω ότι στις 12 Μαρτίου 2026 ο πρόεδρος του κόμματος Νίκος Ανδρουλάκης αποφάσισε για τους δικούς του λόγους… λες και έχει πολλούς… να διαγράψει από την Κοινοβουλευτική Ομάδα τον βουλευτή Αρκαδίας Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο, με επιστολή προς τον πρόεδρο της Βουλής.
Αφορμή;
Μια συνέντευξη όπου ο βουλευτής άσκησε κριτική στη στρατηγική του κόμματος και στη δημοσκοπική του πορεία.
Μέχρι εδώ θα έλεγα:
πολιτική είναι, συμβαίνουν αυτά.
Αλλά τότε έγινε κάτι που στις μέρες μου το λέγαμε πολιτικό φιλότιμο.
Ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος ανακοίνωσε ότι παραδίδει και τη βουλευτική του έδρα στο ΠΑΣΟΚ, δηλώνοντας ότι οι βουλευτές οφείλουν να υπηρετούν την παράταξη με την οποία εκλέχθηκαν.
Σύντροφοι,
Αυτό είναι μια πράξη που σπανίζει στη σημερινή πολιτική.
Αλλά εδώ αρχίζει το πραγματικά ενδιαφέρον μέρος της ιστορίας.
Διότι ενώ διαγράφετε έναν βουλευτή, ενώ εκείνος αποχωρεί και επιστρέφει την έδρα, ενώ το κόμμα εμφανίζεται διχασμένο ανάμεσα στην ηγεσία και σε στελέχη που μιλούν για εσωστρέφεια,
εσείς ετοιμάζεστε να κάνετε…
εκλογές για συνέδρους.
Συνέδρους.
Δηλαδή θα εκλέξετε αντιπροσώπους για να συζητήσετε το μέλλον του κινήματος.
Σύντροφοι,
Όταν ιδρύσαμε το ΠΑΣΟΚ, πρώτα υπήρχε το κίνημα και μετά το συνέδριο.
Τώρα βλέπω να κάνετε συνέδρια ενώ ακόμη συζητάτε ποιος είναι μέσα και ποιος έξω.
Διαγράφεται ένας βουλευτής.
Παραδίδει την έδρα.
Το κόμμα διχάζεται.
Και εσείς ετοιμάζεστε για εσωκομματικές κάλπες.
Και τότε ο απλός πολίτης, που κάποτε φώναζε «ΠΑΣΟΚ και ξερό ψωμί», κοιτάζει και ρωτά:
Πού πάτε ρε ξυπόλητοι στα αγκάθια;
Σύντροφοι,
Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι μαγαζάκι για να αλλάζει ιδιοκτήτες.
Δεν είναι καφενείο για να φεύγει ένας, να μπαίνει άλλος και να συνεχίζεται η κουβέντα σαν να μη συμβαίνει τίποτα.
Το ΠΑΣΟΚ είναι μια ιστορία.
Και η ιστορία, να το θυμάστε, δεν συγχωρεί τη μικρότητα.
Αν θέλετε να κρατήσετε το όνομα, κρατήστε πρώτα το βάρος του.
Γιατί αλλιώς, σύντροφοι,
το μόνο που θα μείνει από το κίνημα που ιδρύσαμε
θα είναι μια ταμπέλα σε ένα άδειο μαγαζί.
—
Ανδρέας Παπανδρέου
(αν έβλεπε σήμερα το ΠΑΣΟΚ)
