Στο 50 π.Χ. ένα μικρό Γαλατικό χωριό αντιστεκόταν σθεναρά στη Ρωμαϊκή κατοχή. Αυτό ήταν εφικτό με τη βοήθεια ενός μαγικού φίλτρου, που παράγεται από τον δρυΐδη τους, τον Πανοραμίξ, χρησιμοποιώντας το μαγικό χρυσό δρεπάνι του, με το φίλτρο να δίνει στον παραλήπτη υπεράνθρωπη δύναμη.
Όλα πήγαιναν κατ΄ευχήν σύμφωνα με τον κομικογράφο, η λάσπη κάλυπτε τα πάντα στο χωριό αυτό. Κανείς δεν ήταν σε θέση να καταλάβει τη πραγματικότητα και η δύναμη του φίλτρου τους έκανε ανίκητους, ώσπου κάποια στιγμή ο Αστερίξ, μαζί με τον φίλο του τον Οβελίξ κατάλαβαν πως ο αρχηγός του χωριού τους είχε ως προστάτες μεν, αλλά αναλώσιμους δε.
Ήταν τότε που σύμφωνα με τον Αλμπέρ Ιντερζό, ο οποίος είχε αχρωματοψία και προσλάμβανε επαγγελματίες για να χρωματίσουν τα σχέδιά του, έτσι ώστε να τα κάνει πιο όμορφα και αρεστά στο κόσμο, έκαναν την κίνηση τους.
Πως; Δεν επαναστάτησαν, δεν χτύπησαν το χέρι τους στο τραπέζι, ούτε λογομάχησαν, απλά τα μάζεψαν και έφυγαν από το Γαλατικό χωριό αφήνοντας πίσω τους χάος, αμηχανία και ένα δυσαναπλήρωτο κενό.
Η ιστορία αυτή κατέληξε με τον Μαζέστιξ, τον μεγάλο αρχηγό, να τους παρακαλεί να γυρίσουν, όπως και έγινε, αλλά εκεί ήταν απλά μία ιστορία ενός κόμιξ και όχι η πραγματικότητα… Όπως και στη πραγματική ιστορία, οι Γαλάτες έχασαν κατά κράτος τον πόλεμο μέσα σε 3 χρόνια και ένας από του λόγους βάσει των ιστορικών αναφορών, είναι η διάσπαση των φυλών τους.
Το άρθρο, αποτελεί ένα αλληγορικό κείμενο που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα ή μήπως έχει;
